Kraampraat 6: Een leger 

Dit is voorlopig de laatste de laatste “Kraampraat”, tenzij de lezers nog andere bezwaren tegen de Europese Unie weten aan te dragen. Ze kunnen dienen als een voorbereiding op de campagne, vooral bij die afdelingen, die gewend zijn om met een kraam bij een winkelcentrum of op een markt te staan. Nog nooit gedaan? Toch eens proberen.
Onze Europawerkgroep biedt de afdelingen zijn diensten aan bij de voorbereiding van de campagne. Zie daarvoor de site van GroenLinks en ga naar organisatie, naar werkgroepen en naar Europa. 

Meneer, wat hoor ik nou? Is GroenLinks voor een Europees leger? Dan kan ik beter SP stemmen, want die is er tegen. Dat klopt meneer, ze zijn tegen nog veel meer. Maar GroenLinks is niet voor een Europees leger. Dat hebt u dan verkeerd gehoord. Nou ja, ze noemen het geen leger, maar het komt op hetzelfde neer. Legt u eens uit. Wat bedoelt u? Nou gewoon, een Europese militaire macht met Duitsers erin en Italianen en Fransen en Engelsen en wij ook. U zit in de buurt. GroenLinks ziet wel iets in een Europese Interventiemacht, die kan ingrijpen als het ergens heel erg mis gaat. Er vindt bijvoorbeeld volkerenmoord plaats. De narigheid is, dat er op de wereld altijd boeven blijven, kleine boeven, die jouw auto jatten en grote boeven, die dorpen en steden plat branden, mensen vermoorden en stromen vluchtelingen veroorzaken. U kent vast wel voorbeelden. Misschien is het zo, dat die boeven het maar niet proberen als ze weten, dat er een Europese Interventiemacht binnen een paar dagen zal ingrijpen.  

Ja, daar zit wel wat in. Precies, we moeten de boeven in de wereld niet straffeloos hun gang laten gaan. Daarom is er tegenwoordig ook een Internationaal Strafhof in Den Haag. Daar kunnen de leiders van de moordende benden worden aangeklaagd. Dat gebeurt ook, zoals pas met de President van Soedan. Hij hoeft niet te proberen om naar Europa te komen, want dan wordt hij in zijn kraag gegrepen. Het recht moet ook internationaal een veel grotere rol gaan spelen. Maar soms is bemiddeling beter en daar zijn we dus ook erg voor. Toch wel een leuke partij, dat GroenLinks. Geef me maar een foldertje. 

Ik heb een beetje meegeluisterd, maar zit er niet een risico in? O, zeker. Dat beseffen we maar al te goed. Want een klein leger kan groter worden en Europa zou ook zijn belangen militair kunnen gaan verdedigen, zoals de VS zijn oliebelangen in Irak belangrijk genoeg vond om daar een oorlog te beginnen. Dat denken tenminste veel mensen. Dus is het belangrijk, dat er een goed gemeenschappelijk buitenlands beleid komt. Dat is niet gemakkelijk, want iedere lidstaat moet het er mee eens zijn. Maar het voordeel is, dat Nederland ongewenste ontwikkelingen ook gemakkelijker kan tegen houden. 

En dan is er nog een voordeel. Samenwerking kan voordeliger zijn. Dan kunnen landen zich specialiseren en hoeft niet ieder land alles zelf te hebben. We kunnen ook gezamenlijk inkopen en flinke kortingen krijgen. Daar hebben we ook aan gedacht. Mooi meneer, geef mij ook maar een paar folders mee. Kan ik ze nog uitdelen ook onder mijn vriendjes.

Jaargang 2, nummer 4.

De antwoorden van Judith en Bas 

Een week geleden daagde ik Tineke, Judith en Bas uit op Planeetgroenlinks een lijsttrekkersdebat te beginnen. Van Tineke kwam (nog) geen antwoord.

Toen de gemeenschappelijke markt tot stand kwam betekende dat een veel groter afzetgebied, maar ook veel meer concurrentie. Gebieden met gunstige productie-omstandigheden zouden er bij kunnen winnen, maar andere gebieden zouden er op achteruit kunnen gaan. Voor die regionale problematiek heb ik altijd veel aandacht gehad. Zo kwam ik tot de volgende vragen aan de kandidaatlijsttrekkers: 

1. Zijn zij het mij eens, dat het ontwerpprogramma te weinig aandacht schenkt aan deze economisch zwakke gebieden? Hoe zien zij de toekomst voor deze gebieden? Wat kan de EU doen om de economie van deze gebieden te versterken? 

In heel Europa is sprake van vergrijzing, niet overal even sterk. Dat geeft gemakkelijk specifieke tekorten op de arbeidsmarkt. Als in Nederland het percentage hulpbehoevende senioren de komende tientallen jaren gaat verdubbelen, betekent het ook een sterke stijging van de vraag naar artsen, verpleegkundigen en verzorgenden. Waar haal je die vandaan? Is immigratie een oplossing? Vandaar de volgende vraag: 

2. Wordt het geen tijd, dat GroenLinks een beleid ontwikkelt ter oplossing van de te verwachte problemen. Juist de zwakke sectoren krijgen immers te maken met moeilijk vervulbare vacatures. 

De antwoorden van Bas Eickhout 

Als medeauteur van het verkiezingsprogramma geef ik natuurlijk graag antwoord op je vraag. Leuk, om ook zo via de blogs te 'discussiëren'. Overigens gaat er binnenkort ook nog een mogelijkheid komen om met de kandidaten te chatten.

Groet, Bas

Bulgaarse nagelstudio's in Amsterdam: over vergrijzing, migratie en de Europese economie

Door Judith Sargentini

Judith Sargentini

De reactie van Tineke Strik vindt u als Comment!

Persoonsgebonden budget trekt kleine graaiers aan! 

Mijn 94 jaar jonge Tante Jo in Den Haag is het slachtoffer geworden van een van de vele handige jongens die zich via het PersoonsGebonden Budget (PGB) op de geprivatiseerde zorgmarkt hebben gestort. 

Tante Jo is nog steeds zeer bij de pinken en zij woonde tot voor zeven maanden nog zelfstandig. Ze had wel hulp nodig en kreeg die van de Thuiszorgorganisatie Meavita: huishoudelijke hulp en persoonlijke hulp bij het aan- en uittrekken van de steunkousen. Anderhalf jaar geleden verschenen er in de kranten berichten over problemen bij Meavita. De hulpverleners bleken zich evenzeer ongerust te maken over hun baan. Dus werd mijn Tante Jo ook ongerust. Zou ze van de ene op de andere dag geen hulp meer krijgen? 

De slimme heer M. maakte daar handig gebruik van. Als ouderenadviseur had hij voor mijn tante veel goed werk gedaan: belastingpapieren in orde maken. Allerlei dingen aanvragen en daarvoor de nodige formulieren invullen. Zo had hij haar vertrouwen gwonnen. Hij vertelde mijn tante, dat ze zich vooral niet ongerust moest maken, want hij wist nog wel prima mensen, die huishoudelijke hulp konden geven. Als ze nu een PGB nam zou hij voor alles zorgen. En ja, de huishoudelijke hulpen verschenen, weliswaar van wisselende kwaliteit, maar over het algemeen ging het goed. Mijn tante Jo betaalde elke maand uit de voorschotten van haar PGB de rekeningen voor huishoudelijke hulp, maar ook voor het aan- en uittrekken van de steunkousen. Vaak deed de heer M. dat zelf, hoewel hij daar niet toe bevoegd was. Wist hij zelf eigenlijk, dat het geld van het PGB daarvoor niet gebruikt mocht worden? Persoonlijke zorg valt immers onder de AWBZ. Zo ging dat een tijd door. Van de dames hoorde mijn tante intussen minder vleiende berichten over de heer M.. Ze werd steeds wantrouwender en eiste vakbekwame persoonlijke zorg. Uiteindelijk zorgde de heer M. daarvoor via de thuiszorginstelling Cardia. Dat liep prima! 

De rekeningen voor de huishoudelijke zorg kwamen van een zorgkantoor uit de provincie Utrecht. Langzamerhand werd duidelijk, dat de heer M. iets te maken had met dat zorgkantoor. Toen werd het Pasen 2008 en tante Jo ging naar een gezellige maaltijd in het Wijk- en Dienstencentrum. Ze zat naast een collega van de heer M. en klaagde over de slechte kwaliteit van de persoonlijke zorg. Nu begreep de collega waar M. mee bezig was. Tijdens de wekelijkse telefoongesprekken kreeg ik het verhaal in geuren en kleuren te horen. Wat later tijdens een slapeloos uurtje bedacht ik, dat als de rekeningen van een zorgkantoor kwamen, dat ook moest staan ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. En ja, het inschrijvingsnummer stond keurig op de rekening. Ik belde met de Kamer van Koophandel en kreeg te horen, dat de eigenaar en enige aandeelhouder en algemeen directeur van het betreffende zorgkantoor de heer M. was. Dat gaf mijn tante Jo diezelfde dag door aan de collega. De directie werd op de hoogte gebracht en enkele dagen later werd M. op staande voet ontslagen wegens belangenverstrengeling. De heer M. was door een 94 jarige ontmaskerd. 

Nu loopt de verantwoording van de uitgaven van het PGB en heel eerlijk heeft de opvolgster van M. ingevuld, dat er ook betaald is voor persoonlijke zorg. En ja, die valt onder de AWBZ. Moet nu Tante Jo, die zich als Haags burger zo verdienstelijk heeft gemaakt door M. te ontmaskeren uit haar schaarse inkomsten opdraaien voor de kosten van de persoonlijke zorg of treft ze creatieve ambtenaren, die deze kosten zelf bij de AWBZ declareren of een andere oplossing bedenken en deze krasse dame de kans geven rustig te genieten van haar oude dag?  

Haagse gemeentelijke politici, die deze column lezen, trek hier een les uit en kom op voor deze dappere Haagse burgeres.

Het vervolg tot nu toe 30 november is, dat de ambtenaren strikt de regels toepassen. Dat de dader vrijuit gaat en het slachtoffer aanzienlijke financiële schade lijdt blijft buiten hun gezichtsveld. Hoe we dit oplossen? Er zijn nog wegen te gaan. En daarnaast: Wat vind de politiek?

Heimwee naar de Euro 

In 19 dagen rond de Oostzee, dat was me het reisje wel! Met een bus reisden we van Groningen naar Wismar, een leuke stad in het Noorden van Duitsland en bekeken de volgende dag Rostock, waar nog veel sporen zijn van de Hanze, het thema van de reis. Via Szczechin ging het naar Gdansk, dat met zijn gevels er erg Hollands uitziet. Maar helaas is het niet echt oud, maar na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog in de oude stijl weer opgebouwd. Vrij dicht bij Gdansk ligt het kasteel Malbork. Het Russische gebied rond Kaliningrad binnen komen vergt veel geduld en of dat nu eigenlijk de moeite waard is, valt te betwijfelen, want de stad is na alle vreselijke verwoestingen niet echt veel bijzonders. Zo ging het verder via Vilnius, Riga, Tallinn, Helsinki, Stockholm, Kalmar, Malmö, Kopenhagen en Hamburg terug naar Groningen.

Het was een vermoeiende reis met een overvloed aan indrukken, die wij allemaal nog moeten verwerken. Wat echter vooral opviel, was, dat we elke keer weer een ander soort geld moesten gebruiken, want alleen in Duitsland en Finland wordt de Euro gebruikt. En elke munt heeft weer een andere waarde ten opzichte van de Euro. Dus moet je elke keer weer bepalen hoeveel geld je voor een drankje, de lunch, souvenirs, ansichtkaarten en postzegels nodig denkt te hebben. Dan blijkt echter, dat de prijzen in Euro’s in de Baltische staten laag liggen, maar in Finland, Zweden en Denemarken is dat niet het geval en daar had je dus weer veel meer nodig. Het was elke keer een hele uitzoekerij en enkele keren kochten we in een supermarkt maar allerlei nuttige dingen als limonade of fruit of koekjes om het geld op te maken. Kunt u zich voorstellen, dat we heimwee naar de euro kregen? Ik zei tegen mijn medereizigers, dat al die mopperaars over de Euro verplicht deze reis zouden moeten maken, zodat ze eindelijk zouden begrijpen hoe nuttig een gemeenschappelijke munt is en hoe lastig al dat wisselen is evenals het elke keer weer ander geld te moeten pinnen. Maar je kon ook goed merken, dat met name de Baltische staten economisch achter lopen en dus nog niet rijp zijn voor de Euro. 

Het Ierse referendum over het hervormingsverdrag voor de EU  

De Ieren hebben met een flinke meerderheid het hervormingsverdrag afgewezen. Sommige tegenstanders van de EU in de huidige vorm juichen dat toe, ook in Nederland. Er zijn veel redenen te noemen om bezwaar te hebben tegen de EU, zoals die nu draait. Het hervormingsverdrag probeert daar iets aan te doen. Zo krijgt het Europees Parlement, dat door ons rechtstreeks wordt gekozen, over meer onderwerpen zeggenschap. Maar het Europees Parlement heeft het niet alleen voor het zeggen. Daar zijn ook de ministers van de lidstaten verenigd in de Europese Raad. Toch wordt er nog  te veel in de ogen van sommigen op Europese schaal geregeld. In het hervormingsverdrag krijgen de nationale parlementen de mogelijkheid om ”Ho!” te zeggen. Je zou zeggen; Europa wordt democratischer, maar nee. Sommigen eisen dat één enkele staat door een veto de besluitvorming kan tegenhouden. Dat noemen ze dan democratisch. Je krijgt ook zo’n “vlotte” besluitvorming. En dan straks weer mopperen, dat het allemaal zo lang duurt. 

Een andere reden voor de afwijzing zou zijn, dat de Ieren vrezen voor hun identiteit. Nu zijn er weinig volken in Europa, die zo’n duidelijke identiteit hebben als de Ieren. Denk maar aan die prachtige Ierse songs en ballads, de eigen Keltische taal of de Ierse onafhankelijkheidsstrijd. Niet de EU is schuldig aan steeds sterkere invloeden van buitenaf, het is een proces, dat samenhangt met de steeds intensievere contacten over grenzen heen. Het is een aspect van de globalisering.
Neem het internationale voetbal. Het zou mij niet verbazen als in de komende tijd supporters van andere landen het opvallende gedrag van de Oranje supporters op hun eigen wijze gaan overnemen. Is daar iets tegen?Vergelijk het nu eens met de provinciale identiteiten in Nederland, misschien nog beter de regionale identiteiten. Een duidelijke identiteit vind je mijns inziens bij de Friezen, de Twentenaren of Tukkers, een beetje bij de Achterhoekers en dan bij de Brabanders, de Limburgers en de Zeeuwen. Het Koninkrijk der Nederlanden is al bijna twee eeuwen een eenheidsstaat en toch handhaven die regionale identiteiten zich. Ieren, waar ben je bang voor? 

Dan is er de angst, dat de EU zich zal gaan bemoeien met zaken als abortus, euthanasie en homohuwelijk. In het Rooms-katholieke Ierland liggen deze zaken gevoelig, al verandert de houding van de bevolking ook daar. Maar nergens in het hervormingsverdrag staat, dat de EU over zulke zaken zeggenschap heeft of zal krijgen. Mocht de EU dat willen, dan moeten alle staten ermee instemmen, Ierland kan dit dus altijd tegenhouden. Bovendien hebben de Europese bisschoppen zich een warm voorstander van het verdrag getoond. Maar ja, wie weet dat? 

Ierland heeft ontzaglijk geprofiteerd van het lidmaatschap van de EU. De goed geschoolde, Engels sprekende bevolking, de tolvrije toegang tot de EU en een aantrekkelijk belastingklimaat trokken zeer veel ondernemingen, die een vestigingsplaats in de EU zochten. Daarnaast kreeg Ierland veel Europese subsidies om de infrastructuur te verbeteren en de landbouw te ondersteunen. Zo werd Ierland van de armste de op een na rijkste lidstaat van de EU. Die subsidies zijn dus niet meer nodig. Sommigen schijnen te hebben tegengestemd uit protest tegen het verlies van die subsidies. Je zou mogen verwachten, dat de Ieren vanwege de enorm toegenomen welvaart tot de trouwste Europeanen zouden behoren. Vergeet het maar. 

Tenslotte heeft wel 20% tegen gestemd omdat ze van het verdrag niets begrepen. Dat kan ik mij goed voorstellen. Zo’n uitgebreid verdrag, honderden pagina’s tekst, valt alleen door enkele deskundigen te behappen. Zo iets kun je niet en mag je niet en hoor je niet te laten beoordelen door leken. Dat moet een volksvertegenwoordiging doen of een speciale rechtstreeks door het volk gekozen conventie. Je zou het alleen kunnen doen met een klein deel, bijvoorbeeld de structuur van de EU met de belangrijkste bevoegdheden. Maar ja, de Ierse grondwet schrijft zo’n referendum voor. Dan zou je eerst enkele tienduizenden voorlichters moeten trainen en de burgers moeten verplichten naar voorlichtingsbijeenkomsten te komen. Dan pas zijn ze tot oordelen in staat. Maar nu grijpen populisten hun kans om valse voorlichting te geven. 

Wellicht is een gebaar mogelijk, dat de Ierse bevolking tot inkeer brengt en kan de EU verder, want stilstand is achteruitgang. Onze veranderende wereld heeft een krachtige EU nodig.