John Ch.M. Jorna

MINDER VERTROUWEN

Binnenkort is het weer 7 oktober. Dan duurt de huidige golf van ellende voor Israël en de Palestijnen al weer drie jaar. Aanvankelijk veroordeelde ik Israël met de vreselijke aanvallen op de Gazastrook niet. Ik wees er op, dat met de 7-oktoberaanval de agressie van Israël was uitgelokt. Hamas wilde, dat de hele wereld Israël zou veroordelen. Ze zijn in die opzet  geslaagd.

De regering van Benjamin Netanyahu heeft als doel de totale vernietiging van Hamas. Dat zal nooit lukken, want voor elke gedode Hamasstrijder staan weer nieuwe kandidaten klaar. Netanyahu wil per se de oorlog voortzetten. Bij vrede hangen hem processen boven het hoofd. Er vallen duizenden doden: ook vrouwen en kinderen. Soms ben ik bang, dat men alle Gazanen wil verdrijven of zelfs doden of dat ze de bevolking van Gaza gewoon wil uithongeren.

Ook de Palestijnse Staat wordt voortdurend belaagd. Daar zijn kolonisten, die zo maar stukken grond van de Palestijnen inpikken en daar hun nederzettingen bouwen op bezet gebied in strijd met het oorlogsrecht. Er worden op Palestijns gebied forse steden gebouwd door de Israëliërs. Een zo’n stad wil men bouwen bij Oost Jeruzalem in de corridor tussen het Noordelijke en Zuidelijke deel van de Palestijnse staat. Bij al deze activiteiten krijgen de kolonisten steun van het leger. De militairen beschermen hen tegen boze Palestijnen, die hun grond en hun bestaanszekerheid verliezen. Ook hierbij vallen doden.

De Europese Ministers van Buitenlandse Zaken proberen tot één standpunt te komen, maar dat blijkt moeilijk. Het wordt dus tijd, dat Nederland op zich duidelijk aan Israël laat weten, dat het zo niet langer kan. Jammer voor al die goedwillende Israëliërs, maar er moet echt vrede komen. Wij willen niet langer medeplichtig zijn aan al deze misdaden door hen bijvoorbeeld wapens te leveren of door van alles uit Israël te importeren.

Negentiende Jaargang, Nr. 825.

EEN RUIMTELIJK CONFLICT

Als in een gebied twee of meer bestemmingen samengaan, die met elkaar conflicteren, dus eigenlijk niet kunnen samengaan, spreekt men van een ruimtelijk conflict. Een voorbeeld is Tata Steel en wonen.

De Utrechtse Heuvelrug kent tal van bestemmingen. Voor grote oppervlakten geldt de bestemming “Natuur”, bos, heide zandverstuiving. De natuur wordt vaak gecombineerd met recreatie: campings, bungalowparken, hotels, conferentieoorden, Jeugdbuitenverblijven, sport, zoals het KNVB-centrum en meerdere golfbanen, ruiterpaden en mountainbike-routes. Het dorp Austerlitz ligt midden in de bossen, maar de meeste woonbebouwing vind je aan de randen van het gebied. Flinke gebieden hebben ook een militaire bestemming.

Waar komen al die recreanten vandaan, die op de Heuvelrug van de schoonheid van de natuur genieten; prachtige uitzichten paarse heide, beboste stuifduinen en soms een ree? Mensen uit de omliggende dorpen, maar ook vanuit de hotels, bungalowparken en campings komen er. Toen we met leerlingen de herkomst van de recreanten onderzochten, bleek, dat ze uit de hele Randstad afkomstig waren, maar ook uit Noord-Brabant. Een Eindhovenaar schreef op zijn website over die prachtige NS-wandeling van Station Driebergen-Zeist naar Station Maarn.

Als dan zo’n gebied van nationaal belang plotseling wordt geïnfiltreerd door koppels wolven, die zorgen voor roedels, jaar na jaar kan het fout gaan. En het blijkt, dat sommige wolven agressief gedrag ontwikkelen, dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen. We hebben een ruimtelijk conflict en het is aan de overheid om dat conflict op te lossen. Natuurlijk is de wolf een beschermd dier, maar we moeten er NIET op wachten tot dat beschermde dier een kind dood bijt. Wolven passen echt niet op een intensief gebruikt gebied als de Utrechtse Heuvelrug. Neem snel maatregelen voordat het te laat is.

Negentiende Jaargang, Nr. 825.