Archive for the ‘COLUMN VAN DE WEEK’ Category

Maatschappelijke verruwing

vrijdag, maart 24th, 2017

NORMEN EN WAARDEN

Ik hoor het en lees het. Er moet meer aandacht komen voor normen en waarden en dat wordt dan uitgelegd als meer aandacht voor beschaafde omgangsvormen. Als iemand zich voorneemt zich beschaafd te gedragen, dan is dat een opvatting aan de hand waarvan jij je eigen gedrag beoordeelt. Dat is de definitie van het begrip ‘waarde’. Een norm is dan het gebod of verbod, dat daarvan is afgeleid. Ik behoor geen schuttingtaal te gebruiken. Ik wil andere mensen niet uitschelden voor alles wat lelijk is. Ik wil mensen niet allerlei narigheid toewensen. Bijvoorbeeld: “Krijg de tering.” Dat in de hoop, dat mensen nog weten wat voor een nare ziekte, dat is en vooral was. Inderdaad zie je een forse verruwing van de omgangsvormen tot in de Tweede Kamer toe en zelfs Mark Rutte laat zich af en toe verleiden tot het taalgebruik van zijn leerlingen.

Het begrip normen en waarden is veel breder en gaat veel dieper. Mijn gedrag – en het gedrag van anderen – omvat veel meer dan mijn omgangsvormen en mijn taalgebruik. Veel mensen delen niet meer de waarden, die tot voor dertig à veertig jaar algemeen aanvaard werden in Nederland. Dat komt niet door ‘al die buitenlanders’. Bij velen van ons zien we het verloren gaan van belangrijke waarden. Dat blijkt uit het gedrag van mensen, uit de meningen, die ze verkondigen en recent ook weer uit de programma’s van politieke partijen en het stemgedrag van hun aanhangers.

De kernwaarde van de vakbeweging en van het socialisme was en is de nationale en internationale solidariteit en van de christenen en de Joden en de moslims de naastenliefde. De vraag, die een christen zich van tijd tot tijd hoort te stellen is dus: “Heb ik mijn naasten lief zoals ik mij zelf lief heb?” En het antwoord op de vervolgvraag is dan, dat zelfs de vijanden mijn naasten zijn. Gelukkig zie je bij veel mensen, die niet bij een godsdienst willen horen een gedrag van grote solidariteit ten opzichte van hun medemensen. Tegelijk zie je, dat de grootste partij een nogal beperkte opvatting van solidariteit / naastenliefde heeft. Minimumloon en bijstand en andere uitkeringen moeten vooral niet te hoog zijn. De bijna vierhonderdduizend kinderen in armoede in Nederland leiden niet tot maatregelen. De hebzucht van de rijksten gaat zo ver, dat ze voor zich zelf lastenverlichting eisen. Dat bedoel ik met verlies van waarden.

Eerbied voor het leven is een waarde, die ter discussie staat. Nederlanders worden steeds minder oorlogszuchtig en we schamen ons voor het gedrag van onze voorouders in de koloniën. We hebben de doodstraf afgeschaft en proberen gedetineerden zo humaan mogelijk te behandelen. Zwaar gehandicapten en lichamelijk en geestelijk zieke ouderen worden met bewonderenswaardige aandacht verzorgd. Toch lijden ook hier de instellingen onder bezuinigingen en worden mensen met een geestelijke beperking losgelaten in de maatschappij. De politie moet zich keer op keer ontfermen over ‘verwarde personen’. Zie je ook hier een verlies van waarden?

Maar eerbied voor het leven geldt ook het leven van plant en dier. Enerzijds zie je daarvoor veel meer aandacht. Denk aan actiegroepen als het Wereld Natuur Fonds en Greenpeace en de Partij voor de Dieren. Anderzijds is er ook een enorme onverschilligheid en iets van een gebrek aan opvoeding bij sommige beleidsmakers. Een stuk Amelisweerd mag rustig sneuvelen, bijvoorbeeld.

Abortus en euthanasie zijn zo individueel, dat daar moeilijk iets over te zeggen valt. Vroeger mocht het niet en het gebeurde toch. Nu mag het onder voorwaarden. Misschien is er toch een verschuiving naar er gemakkelijker voor kiezen. Het lijkt af en toe, dat mensen, die met alle beperkingen van de ouderdom toch nog een redelijk gezond leven leiden eerder dan vroeger zeggen, dat hun leven voltooid is. Vroeger zeiden ze dan, dat het voor hen niet meer hoefde en gingen gewoon door met leven. Kun je weten, dat je leven voltooid is? Ik denk van niet. Zelfs een heel oud en breekbaar mens kan nog van grote betekenis zijn voor een ander. Maar juist die anderen zijn van enorm belang om het leven van oudere mensen zin te geven. Het ware te wensen, dat rondom iedere oudere mens en kring van familie en vrienden staat in de laatste jaren van hun leven. Wanneer bent un het laatst naar oma geweest?

Jaargang 10, Nr. 454.

Een kolossaal succes voor Jesse en zijn team

vrijdag, maart 17th, 2017

COMMENTAAR

Eindelijk is GroenLinks op een niveau gekomen, dat in andere EU-staten voor een groene partij normaal is. Daar leveren de groene partijen ministers in de regeringscoalitie en dat is in Nederland alleen een voorganger van GroenLinks, de PPR overkomen. Dat is heel lang geleden in de tijd dat den Uijl profetisch sprak, dat de tijd van goedkope olie in massale hoeveelheden definitief voorbij was. Tsja, opa vertelt.

Tegelijk heeft de Partij van de Arbeid een kolossale nederlaag geleden, De partij werd door haar kiezers in de steek gelaten. Die vlogen naar alle kanten. Vaak waren dat mensen, die in 2012 strategisch hadden gestemd tijdens de race Rutte – Samson. Zo kwamen veel mensen weer terug naar GroenLinks. De PvdA moet maar bedenken, dat het de volgende keer net als GroenLinks weer enorm kan stijgen en ook D66 stond jaren terug een periode op 3 zetels.

Maar waarom verliest de VVD maar betrekkelijk weinig en de PvdA zo veel? Ik vermoed, dat het wel noodzakelijke maar ook wel erg vérgaande bezuinigingsbeleid de PvdA-achterban veel harder getroffen heeft dan de goed verdienende VVD-ers, die met hun ruime inkomen de narigheid gemakkelijk konden opvangen. Er is een fors deel van de bevolking (10%), die het moeilijk heeft de eindjes elke maand weer aan elkaar te knopen. Ze wonen in achterstandswijken, no-go-area’s voor de jongens en meisjes van de VVD en het CDA. Die geloven gewoon niet, dat er in Nederland armoede bestaat. Als GroenLinks aan een nieuwe regering gaat deelnemen, dan moet er de garantie zijn, dat het armoedeprobleem stevig wordt aangepakt. Dat uitkeringen laag moeten blijven om de mensen naar werk te dwingen is een smoes, net als het vaak gehoorde argument voor lage lonen om concurrerend te blijven.

Is Nederland nu rechtser geworden? De VVD heeft flink verloren. Forum voor Democratie met 2 zetels moet nog laten zien of het hart heeft voor de armen in eigen land. De PVV is in sociaaleconomisch opzicht behoorlijk links en de aanhang zit ook duidelijk in de hoeken waar de klappen vallen. Voor mij is Nederland niet rechtser geworden. Het land is evenmin linkser geworden. De kiezer wil volgens mij een koers door het midden. Niet dat extreme hardvochtige neoliberalisme en evenmin het linkse SP-activisme. Een cruciale rol speelt daarbij het CDA. De uitspraak van Bisschop de Korte is niet erg bekend geworden. Hij stelde, dat een katholiek op elke partij kon stemmen, behalve op die ene partij, die haat predikt. Die handelt duidelijk in strijd met wat Jezus van Nazareth ons heeft voorgedaan. De bisschop zei vervolgens, dat het uitgangspunt van de sociale leer van de Kerk is, dat wij het algemeen belang (het bonum commune) behoren te dienen. Hij vervolgde: In het programma van het CDA vind ik daar weinig van terug. Een nogal pittige uitspraak. Op de schouders van Buma en consorten ligt straks een enorme verantwoordelijkheid. Maakt hij de C in de naam waar? Trekt hij zich iets aan van de oproep van paus Franciscus in zijn encycliek Laudato si? We moeten onze leefstijl ingrijpend veranderen. We moeten Gods Schepping behouden voor ons nageslacht. We moeten de rijkdommen van de aarde eerlijker verdelen. Soberheid moet weer een element van ons leven worden. Aan D66 en CU of GL zal het niet liggen. Het CDA zal de doorslag moeten geven. Blijven wij een land van graaiers of gaan we eerlijk delen?

Jaargang 10, Nr. 453.

GroenLinks en de zorg

vrijdag, maart 10th, 2017

ZORG MAAR VOOR JE ZELF OF ZORGEN WE VOOR ELKAAR?

De afgelopen jaren is de ziekenzorg steeds meer ontwikkeld in de richting van zorg voor je zelf. Als je geen last hebt van ziekte hoef je je eigen risico niet aan te spreken. Ben je echter afhankelijk van medicijnen of moet je je bloed regelmatig laten onderzoeken, dan draai je zelf al binnen enkele maanden op voor de 385 Euro eigen risico. Zieken en gezonden delen die kosten niet. Er is een gebrek aan solidariteit. Voor iedereen gelden dezelfde premies of je stinkend rijk bent of alleen het minimumloon verdient. Ook hier zie je een gebrek aan solidariteit van de rijken met de laag betaalden. GroenLinks kiest voor solidariteit: afschaffing van het eigen risico en een inkomensafhankelijke premie.

Ik vind nog meer goede ideeën: Aandacht voor preventie, tegengaan van verspilling, tegengaan van exorbitant hoge prijzen voor medicijnen en salarissen van specialisten en bestuurders. Het zijn de grote ergernissen van velen. Wat mij opvalt is dat aan een aspect van de zorg voor ouderen geen aandacht wordt besteed. Veel mensen vragen zich af of er straks als het nodig is een plekje in een verpleeghuis te vinden is en of er gezien de toenemende behoefte wel voldoende personeel gegarandeerd is, ook in de thuiszorg. Wil je de verzorgingshuizen afschaffen en de mensen langer zelfstandig laten wonen, dan moet er wel voldoende thuiszorg zijn. Die valt weliswaar onder de gemeenten, zoals ook de jeugdzorg, maar dan moet er wel voldoende geld naar de gemeenten gaan.

GroenLinks heeft weinig moeite met ethische vraagstukken. Abortus, euthanasie en hulp bij zelfdoding mogen en zijn niet strafbaar. Pas na de verkiezingen is er op 5 april een expertmeeting over voltooid leven. Nu lijkt het, dat de programmacommissie de partij als geheel wat heeft overvallen. Er moet toch gezorgd worden voor veiligheidsgaranties. Duidelijke voorwaarden ontbreken. Maar wat nog veel ernstiger is, steeds is er sprake van een mens in nood. Het komt dan veel meer aan op goede hulp, mensen die er zijn voor mensen. Mensen, die zin geven aan het leven van een eenzame mens. Hoe versterk je en ondersteun je de mantelzorg? Wat willen we met palliatieve zorg? Wat is de betekenis van de vrijwilligers en beroepskrachten in een hospice? Is een zorgverzekeraar verplicht het verblijf in een hospice te vergoeden? Voor wie het niet weten: Mensen, die zijn uitbehandeld en wachten op hun overlijden, kunnen de laatste weken in een hospice verblijven als er thuis geen mogelijkheid is.

Je kunt niet alles in een programma opnoemen. De algemene teneur is duidelijk. GroenLinks wil solidair zijn met de mens in nood. Dat geldt ook voor de vluchtelingen. Toch mis ik bij velen dat gevoel van solidariteit. Die vluchtelingen krijgen alles gratis en ze kosten ons een berg geld. Voor de noden van de eigen inwoners is er geen geld over. Vanmiddag hoorde ik nog iemand zeggen, dat hij eraan twijfelde of wij geholpen zouden worden als wij moeten vluchten, bijvoorbeeld voor de stijgende zeespiegel. Ik raadde hem aan het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk eens te bezoeken. Na de Deltaramp in 1953 kreeg ons land vanuit de gehele wereld voor honderden miljoenen hulp naast de materiële hulp.

Bij de mopperaars over al het geld, dat nodig is voor de opvang van vluchtelingen zie je de vrees voor te weinig geld voor bijvoorbeeld betaalbare woningen voor starters op de woningmarkt. Maar vaak hoor je ook de ergernis over de grote graaiers, de mensen, die miljoenen per jaar verdienen en dan ook nog bonussen opstrijken. Misschien is het slechte voorbeeld van de super rijken wel de oorzaak van het verdwijnen van solidariteit.

Jaargang 10, Nr. 452.

GroenLinks en het buitenland

vrijdag, maart 3rd, 2017

WERELDPROBLEMEN VERGEN EENHEID IN DE EUROPESE UNIE

Is die man misschien dement aan het worden? Dat vroeg ik mij af toen President Trump van mening bleek, dat de Verenigde Staten meer kernkoppen nodig hebben. Er loopt een moderniseringsprogramma voor de huidige voorraad. Dat kost al geld. Al die kernwapens zijn voldoende om de hele wereld enkele keren te vernietigen. Dan zijn er ook nog de kernkoppen van Rusland en andere kernwapenmogendheden: Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, India, Pakistan, China, Israël. Misschien Noord-Korea en Iran. De doctrine is, dat het bezit van landen weerhoudt elkaar aan te vallen. Het is niet zonder risico’s. Er kan een ongeluk gebeuren aan boord van een onderzeeër met raketten met atoomkoppen. Een land kan ten onrechte denken aangevallen te worden en meent nog zeer korte tijd te hebben voor de tegenaanval. In een kernwapenstaat komt een staatshoofd zonder enige zelfbeheersing. Trump misschien? En Nederland? De officiële politiek van elke Nederlandse regering tot nu toe is, dat ons land bereid is als eerste kernwapens te gebruiken. GroenLinks wil, dat kernwapens in Nederland verboden worden.

Hoe zit het met andere wapens? GroenLinks ziet veel heil in Europese samenwerking bij de defensie. Zo zou veel geld bespaard kunnen worden door gezamenlijk aankoop van materieel, brandstoffen en munitie. Het zal niet meevallen de Amerikaanse druk te weerstaan om de defensie-uitgaven volgens een oude afspraak omhoog te brengen. De wapenfabrikanten willen geld verdienen en ze verschaffen werk. Maar geld uitgegeven aan wapens leidt niet tot nieuwe welvaart. Het zijn geen investeringen, die tot nieuwe opbrengsten leiden. Daarom zijn vakbonden tegenwoordig kritisch.

Het toenemend egoïsme zorgt ervoor dat nogal wat mensen tegen ontwikkelingshulp zijn. Onwetend als ze zijn, zeggen ze, dat het allemaal weggegooid geld is. Maar ze weten niet, dat intussen allerlei landen enorm vooruit gegaan zijn, zelfs in het ‘verloren’ continent Afrika. Het zou wel veel beter kunnen. De samenwerking moet gericht zijn op grotere economische zelfstandigheid van de (vroegere) Derde Wereldlanden. Heel belangrijk is dan, dat de internationale handel veel eerlijker wordt. Wij moeten onze overschotten niet op de wereldmarkt dumpen, bijvoorbeeld. Als landen welvarender worden en er veel werk is, komen de jonge mensen niet meer naar Europa. In steeds meer landen beginnen jonge mensen te beseffen, dat verdrinken in de Middellandse Zee geen aantrekkelijk perspectief biedt.

Maar internationale handel is een zaak van de Europese Unie. De baasjes van de lidstaten zorgen voortdurend voor problemen. Helaas moeten zij samen de besluiten nemen en Europese Wetten aanvaarden. Wat zit er nu achter, dat sommige partijen minder macht voor Europa willen? Er zijn van die kwesties, die je eigenlijk alleen maar via de EU kunt regelen. Mensen die profiteren van witwassen van geld of van belastingontwijking of ontduiking willen liever geen maatregelen ertegen. Dat kost ons gewone burgers geld. De AOW kan niet omhoog, bijvoorbeeld. In het Europees Parlement heerst een sfeer van willen opkomen voor de belangen van de burgers. Daar zorgen ze voor goede maatregelen en onze GroenLinks Europarlementariër Judith Sargentini speelt als rapporteur en onderhandelaar met de Raad een belangrijke rol. Zo komt er een lijst van alle dochterondernemingen en stichtingen en vennootschappen, die gebruikt worden om winsten weg te sluizen naar belastingparadijzen. En bedenk wel, dat het niet gaat om een paar honderd Euro. Het gaat in totaal elk jaar om miljarden, die wij mislopen. Europa is niet het probleem; Europa is de oplossing.

Jaargang 10, Nr.451.

Duurzame mobiliteit

vrijdag, februari 24th, 2017

GROENLINKS EN MOBILITEIT

Wij merken, dat wij op ruim één kilometer van de A12 wonen, een van de drukste autosnelwegen van Nederland, maar er zijn ook duizenden mensen, die in de buurt van de Ring van Utrecht wonen en die ervaren in nog veel sterkere mate de nadelen van het intensieve autoverkeer. We zijn slachtoffer en tegelijk zijn we ook dader. We hebben last van het lawaai, van de stank van de uitlaatgassen, van het fijnstof en het nog gevaarlijker ultrafijnstof, van de risico’s in het verkeer, van het gebrek aan parkeerruimte en we betalen fors voor het “plezier” van het auto rijden. Ik merk, dat het gros van de mensen als vanzelfsprekend voor de auto kiest bij welke vervoersvraag dan ook.

De mensen rondom Schiphol hebben dag en nacht last van het lawaai en soms zelfs van de stank van de kerosine en al zijn ze er aan gewend, steeds is er de vrees voor weer een “Bijlmerramp” met honderden slachtoffers. De NS schijnt inmiddels overgeschakeld te zijn op groene stroom, maar ook het treinverkeer veroorzaakt hinder zoals het lawaai en het wachten bij overwegen. En dan is er nog de scheepvaart, die vrijwel geheel vaart op fossiele energie.

GroenLinks wil zo veel mogelijk en zo snel mogelijk af van die fossiele brandstoffen. Daarbij hanteert de partij ook het prijsmechanisme door automobiliteit flink te belasten, dus niet het autobezit, zoals nu, maar het autogebruik en dan vooral in de spits. Het is jaren geleden. Ik had in een brugklas verteld over de nadelen van de auto (naast de voordelen). Toen stak een klein blond jongetje zijn vinger op en zei: “Maar meester, u komt toch zelf ook elke morgen met de auto.” Ik zei iets over opgesloten zitten in het systeem. Kort daarna was het Kerstvakantie en vanaf toen nam ik om half acht de bus, stapte over op de sneltram, was om acht uur op school en had nog tijd om iets te kopiëren. Om half negen begonnen de lessen. Tijdens de ritten las ik de krant. Velen kunnen een andere keus maken als ze dit willen.

Menigeen, die kiest voor de auto, moppert over de files. Wegen worden verbreed en een tijd lang zijn er geen files. Dat lokt meer mensen de auto in en prompt zijn er weer files. Toch gelooft de minister nog steeds, dat wegen verbreden de oplossing is. Allerlei belangengroepen steunen haar. Zo wil de minister bij Utrecht de Ring verbreden. Ze zegt, dat het nodig is om het interlokale en internationale verkeer doorgang te verschaffen. Dat is 27% van alle verkeer op de Ring. Het probleem zit in het lokale verkeer. Al die verbrede autosnelwegen maken het mogelijk, dat een groeiende stroom auto’s de stad binnen komt en door parkeergarages wordt opgeslokt. Willen al die automobilisten straks naar huis, dan staan ze al bij het verlaten van de parkeergarage in de file. Gaan we hiermee verder, dan kunnen de afritten naar de stad en de stadswegen al die auto’s niet meer verwerken. Of willen we in onze steden ook snelwegen op poten? Het hele systeem loopt vroeg of laat volkomen vast.

Als ik naar de binnenstad van Utrecht moet neem ik de bus. Als ik dan sta te wachten bij een halte komen er tientallen auto’s voorbij. Hoeveel mensen in die auto’s zouden evengoed de bus kunnen pakken? Als ongeveer 7% van alle automobilisten voor bus of trein of fiets kiest, is er geen probleem meer. Autowegen hoeven niet meer te worden verbreed. Een prachtig bos als Amelisweerd hoeft niet ten dele te sneuvelen. De milieuverontreiniging hoeft niet verder toe te nemen. Het autosysteem kenmerkt zich door een fors gebrek aan rationaliteit. We kunnen andere keuzes maken.

Jaargang 9, Nr. 450.

GroenLinks en het onderwijs

zaterdag, februari 18th, 2017

WAT WIL GROENLINKS MET ONDERWIJS BEREIKEN?

De eerste zinnen van het hoofdstuk over onderwijs stemmen mij hoopvol. “Het onderwijs wordt gedomineerd door het economisme. Vanaf jonge leeftijd worden kinderen opgeleid tot producten voor de arbeidsmarkt.” Inderdaad, in ons leven spelen wij veel verschillende rollen. Het onderwijs moet ons daarop voorbereiden. Je latere werk is daarbij de belangrijkste. Je inkomen bepaalt wat je daarnaast kunt. Je opvoeding en vorming geschiedt op de eerste plaats door je ouders en daarnaast ook door een sportclub of jeugdvereniging, door de mensen waarmee je omgaat zoals de buren en je vriendjes en je familie en soms ook nog door mensen van jouw levensbeschouwing. Gelukkig maar, want de school kan niet alles en zeker niet de rol van de ouders overnemen. Een kind zal later een huishouden bestieren. Een kind zal later deel uitmaken van een buurt, een wijk, een gemeente en samen met anderen richting willen geven aan de besluitvorming in een buurtvereniging of gemeenteraad. Een kind zal een rol spelen als vrijwilliger in een vereniging. Die draaien grotendeels op vrijwilligers. De school zorgt vooral voor kennis en vaardigheden, die men later in welke rol dan ook nodig heeft.

Er zijn mensen wars van, maar ik vind, dat ouders op de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van hun kinderen. De overheid heeft daarbij een toezichthoudende rol en steunt ouders ook financieel. De ouders bepalen dus ook welke school het meest geschikt is voor hun kind. Ouders kunnen samen een school oprichten, die het best past bij hun opvoedingsidealen of hun idee over de manier van onderwijsgeven of die onderwijs geeft overeenkomstig hun levensbeschouwing. Als het goed was, zou het niet nodig moeten zijn dat de overheid scholen opricht. Je ziet dan ook, dat ouders met kinderen op openbare scholen streven naar meer zeggenschap en dat de overheid het bestuur van het openbaar onderwijs overdraagt aan een bijzondere commissie door de ouders gekozen en door de Raad beneomd.

Wat is het nu jammer, dat van deze ideeën over opvoeding en onderwijs weinig is terug te vinden in het verkiezingsprogramma van GroenLinks. Dat is misschien ook logisch, want een overheid is vooral voorwaarden scheppend bezig. Hoe krijgen we goed onderwijs? Hoe krijgen we goede leraren, die we de mogelijkheden bieden hun vak goed uit te oefenen? Hoe zorgen we voor emanciperend onderwijs, dat ook kinderen uit kansarme milieus voldoende ondersteuning biedt?

Die laatste vraag behoeft een kanttekening. Ik heb het grootste deel van mijn loopbaan gewerkt met ook zulke kinderen. Het probleem is, dat deze kinderen van thuis weinig ondersteuning krijgen. Ze krijgen geen goede tips hoe het werk te plannen of hoe ze het best woordjes kunnen leren of welk boek leuk is voor de lijst. Dan moet in het basisonderwijs de juf of de meester extra aandacht geven en in het voortgezet onderwijs de klassementor. Het probleem van de weinig geschoolde ouders blijft. Daarom zou het goed zijn, dat het programma aandacht besteedt aan het volwassenenonderwijs. De zogenaamde moedermavo is jaren terug een groot succes geweest. Soms vraag ik mij af of een groot succes bij het kansen geven er toe leidt, dat uiteindelijk een groep resteert met heel weinig aanleg en zelfs geen gouden handjes. Ik vrees, dat die groep niet voor zich zelf kan opkomen. Dat vraagt solidariteit van bijvoorbeeld een vakbond en ook solidariteit kun je al op school leren.

Tussen al die programmapunten staat er één heel raar punt bij. Het lijkt erop, dat GroenLinks opeens voorstander is van het Britse schoolsysteem van public schools en private schools. De laatsten zijn vaak dure kostscholen zoals Eton. Wat wil punt 11? Een groep kinderen krijgt les in een staatsschool en het onderwijs wordt bekostigd door de staat. Een andere groep kinderen krijgt les in een school door de ouders opgericht en die moeten het zelf betalen. Die twee groepen kinderen worden ongelijk behandeld. Dat lijkt mij totaal niet bij GroenLinks passen. Alleen zeer kapitaalkrachtige ouders zijn in staat zo’n school op te richten en blijvend te bekostigen. Je krijgt dus standenscholen. Hoe dit “ongelukje” is kunnen gebeuren, ik weet het niet, maar het behoeft wel snelle correctie.

Tsja, als je verstand hebt van onderwijs ben je wat extra kritisch. Dat wil GroenLinks ook met onderwijs bereiken. Het programma komt met veel goede ideeën. De meeste zijn niet nieuw. Maar het is kennelijk nodig er elke keer weer op te hameren. Voor mij is voortdurend bijscholing uiterst belangrijk. Eigenlijk moet je voortdurend bezig zijn je zelf bij te scholen, jouw manier van onderwijs geven te verbeteren. Ik had daar een mooie term voor. In het onderwijs moet voortdurend sprake zijn van een “ro;;ing reform”.

Jaargang 9, Nr. 449.

Op naar de verkiezingen van 15 maart

zaterdag, februari 11th, 2017

ELITAIR EN TOCH HEEL ERG LINKS

Een van de nare aspecten van de politiek is het framen. Van een tegenstander wordt ons een bepaald minder gunstig beeld opgedrongen. Regelmatig hoor je bij discussieprogramma’s over GroenLinks zeggen, dat het een elitaire club is. De elite heeft geen oog voor de positie van de gewone hardwerkende Nederlanders. De elite denkt alleen aan zich zelf en probeert zich zelf zo veel mogelijk te bevoordelen.

Inderdaad behoren veel GroenLinksleden tot de intellectuele elite en daardoor vaak ook bij de culturele elite. Met een goede opleiding kom je in aanmerking voor de beter betaalde banen. Dan ligt de verleiding op de loer om altijd maar meer te willen. Als die inhaligheid gaat ten koste van de lager betaalden, dan mag je je echt niet links noemen.

Hoofdstuk 2 van het GroenLinks Verkiezingsprogramma laat overduidelijk zien, dat deze partij het opneemt voor de mensen met een minimuminkomen of lager en met allerlei voorstellen komt om voor deze mensen het lot te verbeteren. GroenLinks wil de verschillen tussen arm en rijk kleiner maken. Dat heet nivelleren. Daarmee gaat deze partij tegen de trend in, want de laatste dertig jaar zijn de verschillen steeds groter geworden. De lonen mochten vanwege onze concurrentiepositie niet stijgen, maar de salarissen en de bonussen aan de top schoten al die jaren omhoog. De winstbelasting voor de eigenaren van de ondernemingen ging omlaag en er werden nauwelijks maatregelen genomen tegen belastingontwijking. Met individuele bedrijven werden zelfs afspraken gemaakt om minder winstbelasting te betalen. Dat krijg je als rechts voortdurend aan het bewind is. Meer dan vierhonderdduizend kinderen leven in ons welvarende land in armoede. Ze gaan ’s morgens zonder ontbijt naar school. Een flink deel van deze armen leeft van generatie op generatie in erfelijke armoede.

Als we in discussies pleiten voor hogere belastingen voor de mensen, die bijvoorbeeld meer dan twee ton per jaar verdienen, dan wordt er altijd gechanteerd met het dreigement, dat die mensen dan in België gaan wonen of dat ze hun onderneming uit Nederland weghalen. De hebzucht van de rijken is kennelijk grenzeloos. Dat duidt er op, dat de oplossing in Europees verband nog effectiever kan worden. Het programma stelt een harmonisatie van de winstbelasting met een minimumtarief voor de gehele EU voor. Dan is er geen ontsnappen meer mogelijk. Dat is naar mijn mening de belangrijkste reden waarom gewetenloze lieden pleiten voor minder EU. Het was niet voor niets de aandelenhandelaar Michael Farage, die het hardst geijverd heeft voor de Brexit. Het is een beetje erg zielig, dat juist veel eenvoudige Britten er in gestonken zijn. Pas dus op voor mensen die ons willen verleiden om voor een Nexit te zijn.

Wat doet het programma voor de laagste inkomens? De lonen horen met de welvaart te stijgen en de inkomensverschillen moeten eerlijker worden. De laagste inkomens betalen geen belasting, maar ontvangen juist het omgekeerde, een herstel van oneerlijke inkomensverhoudingen. De schuldenproblematiek wordt aangepakt. Voor mensen met een laag of geen aanvullend pensioen wordt het algemeen ouderdomspensioen hoger. Dat wordt mogelijk door verschillende belastingen voor de top te verhogen.

GroenLinks is wel degelijk links en trekt zich meer dan veel andere partijen het lot van de minsten in onze samenleving aan. De partij neemt afstand van de hebzucht van de rijksten, die geen geld over hebben voor het behoud van onze woonplaneet en evenmin iets over hebben voor een eerlijk inkomensbeleid. Die hebzucht van de rijken werd door Paus Franciscus aan de kaak gesteld in zijn rondzendbrief over het milieu.

Jaargang 9, Nr448.

Gaan we ook op GroenLinks stemmen?

zaterdag, februari 4th, 2017

MET ALLEEN TECHNISCHE VERHALEN OVER HET MILIEU KOM JE NIET VERDER

Ook in Bunnik bereiden we ons voor op de verkiezingscampagne. In ons bestuur zit een specialist in modern campagne voeren. We moeten gaan canvassen. De deuren langs en de mensen vragen te gaan stemmen en bij voorkeur op GroenLinks. We delen folders uit bij de winkels en maken een praatje met het publiek. Er zijn ook massale bijeenkomsten. Die in Utrecht was uitverkocht. We waren te laat. Tsja, dat zijn we niet meer gewend. We voerden altijd een inhoudelijke campagne. Dat missen sommige leden. Daarom hebben we afgesproken, dat mijn blogs gaan zorgen voor een meer inhoudelijk GroenLinks geluid.

Ik merk ook, dat een flink deel van het publiek nauwelijks op de hoogte is van wat er allemaal speelt in Nederland, Europa en de Wereld. Oppervlakkige kreten pikken ze op. Erg kritisch zijn ze daarbij niet. Er zijn ook kiezers, die nog steeds van jongs af aan op dezelfde partij stemmen. Dat getuigt evenmin van een kritische geest. Voor al die mensen wil ik mijn politieke blogs schrijven. Niet gemakkelijk, maar ik ga het proberen.

GroenLinks wil af van de fossiele brandstoffen, steenkool, olie en gas en van de kernenergie. We willen schone energie van windmolens en zonnepanelen en eventueel van stromend water en aardwarmte. Dat kan door fossiele brandstoffen niet langer te subsidiëren en door schone energie niet te belasten. We merken immers, dat mensen gevoelig zijn voor financieel voordeel. Als je een deel van je spaargeld omzet in zonnepanelen verdien je meer aan de opgewekte elektriciteit dan aan de rente van de bank. Het verhaal over de opwarming van het klimaat en de stijgende zeespiegel geloven ze pas als het water over de dijken stroomt. Er zijn nog meer trucjes als goede isolatie en warmtepompen. Er zijn al huizen, waar de energiemeters allemaal op nul blijven staan. Lekker voordelig toch.

Een tweede milieuonderwerp is de kringloopeconomie. Die heet dan circulaire economie. Tsja, voor politici is het moeilijk het jargon te vermijden. Het scheiden van afval lukt hier behoorlijk, maar of bij allerlei apparaten ook goed gaat valt te betwijfelen. Ik merk vaak, dat het personeel in winkels en andere specialisten wel veel over de apparaten weten, maar van recyclebare onderdelen weinig benul hebben.

Zo komen we bij onderwijs en voorlichting. Het ontgaat de opstellers van het programma, dat onderwijs ook een vormende taak heeft en de opvoeding door de ouders met toepasselijke kennis kan ondersteunen. Wil het milieubeleid succesvol worden, dan hangt dat af van al die individuele huishoudens. Hoe is de houding van ouders tegenover afvalscheiding en energiebesparing en schone energie. Als die houding onverschillig is of afwijzend of sarcastisch of Trumpiaans dan doet alle onderwijs en alle voorlichting helemaal niets. Ouders voeden vooral op door consequent het goede voorbeeld te geven. Zo bepalen zij de toekomst, waar GroenLinks zich op wil richten.

Jaargang 9, Nr. 447.   

Op expeditie naar Noord Nederland

zaterdag, januari 28th, 2017

RODIN IN GRONINGEN EN ALMA TADEMA IN LEEUWARDEN

Het is al meer dan zestig jaar geleden, dat ik voor het eerst bekende beelden van Rodin zag op de eerste Sonsbeek tentoonstelling in Arnhem. Toen al maakten beelden als de Burgers van Calais en de Denker grote indruk op mij. Dat één man zo iets kon maken. De tentoonstelling in het Groninger museum laat zien hoe Rodin tot zijn reusachtige productie kon komen. Hij werkte niet alleen. Rodin was de ontwerper en tientallen personeelsleden maakten de beelden. De tentoonstelling laat ons die werkwijze van Rodin zien. Hij schetste een beeld, vormde het vervolgens in klei. Daar was hij heel goed in. Van het beeld in klei werd een gipsafdruk gemaakt. Gips is wat minder kwetsbaar als gedroogde klei. Het ontwerp in gips werd vervolgens gebruikt om het beeld in brons of marmer te vervaardigen. Er werden overigens meerdere gipsafdrukken gemaakt. Sommigen werden in stukken gezaagd en in een later stadium werd zo’n arm, been of romp weer gebruikt om een ander beeld te maken of een beeldencompositie. De tentoonstelling laat veel voorbeelden zien van beeldcomposities, waarbij twee of soms meer figuren samen een prachtig geheel vormen, zoals danspaar tijdens een ballet. Alles werd gefotografeerd. Bestaande beelden werden soms vergroot tot enorme proporties. De tentoonstelling laat bijvoorbeeld een reusachtige afbeelding van De Denker zien. Aan elk stadium is een zaal gewijd en dat komt ten slotte samen in een groep beelden, per stadium een, van de Franse Romantische schrijver Honoré de Balzac. Elders in de tentoonstelling zijn twee koppen van Balzac te zien. Veel indruk maakt ook een groep min of meer identieke gietsels van het beeld ‘Het Bronzen Tijdperk’. De Belgische soldaat Auguste Neyt stond er model voor. Rodin had hem nauwkeurig geobserveerd en toen hij het model goed kende vorm gegeven. Critici beweerden, dat Rodin van het levende model de vorm voor het beeld had gemaakt. Rodin liet meerdere afgietsels maken, die allemaal door de afwerking en het verschil in patina niet volkomen identiek zijn. Deze groep bronzen beelden maakte op mij grote indruk. Dat gold ook voor enkele beelden uit de groep ‘De Burgers van Calais’, gemaakt als een oorlogsmonument. Daarvoor moet je wel lage trappen op, maar er is een lift, zij het wat verborgen. Daar zijn ook beelden in marmer te zien.

Van Groningen gingen we met de Arriva-trein naar Leeuwarden door bijzondere landschappen waarover ik eerder in de zomer van 2015 schreef. Landschappen als een plaatje.

In het Fries Museum stond een lange rij voor de kaartverkoop en vervolgens moesten we nog een tijd wachten voordat we de zaal in mochten. De tentoonstelling gewijd aan de schilder Laurens Alma Tadema trekt enorm veel bezoekers voor iemand, die vooral in Engeland beroemd werd, maar in Nederland veel minder bekendheid geniet. Als kind, zoon van een notaris, kreeg hij al tekenles en na zijn gymnasiumopleiding studeerde hij eerst in Antwerpen en vervolgens bij bekende meesters uit zijn tijd. Op zijn reizen naar Italië maakte hij kennis met de archeologie en ging zich daarin uitgebreid verdiepen. Veel schilderijen vertellen de verhalen uit het Romeinse verleden, waarbij hij zorgvuldig lette op de juiste kledij van de afgebeelde figuren. Zo kon zijn werk een inspiratiebron zijn voor de spektakelfilms, gewijd aan het oude Rome.

Alma Tadema werd al jong weduwnaar, maar in Londen ontmoette hij een jong meisje, dat enkele jaren later zijn vrouw werd. Het tweetal ontwikkelde zich tot een bekend societypaar, dat regelmatig grote ontvangsten hield, waar ook hun klanten vaak kwamen. Hij noemde zich nu Lawrence Alma Tadema, maar Alma was eigenlijk een voornaam. Meerdere schilderijen zijn gewijd aan zijn tweede vrouw en aan zijn dochter. Juist in die portretten toont hij zijn meesterschap. Veel van die historische schilderijen zijn wat vlakker en doen een beetje denken aan die geschiedenisplaten, die vroeger de muren van klaslokalen sierden.

Toch een bijzondere tentoonstelling en de moeite van een reis naar Leeuwarden waard, maar wees wel vlug, want na 7 februari is het afgelopen.

Jaargang 9, Nr.446.

Donald J. Trump President

zondag, januari 22nd, 2017

EEN ONGEMAKKELIJK GEVOEL

We kunnen nauwelijks geloven wat hij allemaal zegt te willen bereiken. We konden niet geloven, dat hij zou worden gekozen en zelfs nu vraag ik me nog af of er bedrog is gepleegd bij zijn verkiezing tot president van de Verenigde Staten van Amerika. Als het zo is, weten er meer mensen van en die hebben nu macht over de president van het machtigste land van de wereld. Dat voelt nogal onbehaaglijk.

Ik heb de uitzending van de inauguratieplechtigheid van begin tot einde gevolgd en mij troffen vele tegenstellingen. Daar was het beeld van de direct aanwezigen, die zich allemaal keurig gedroegen en op gepaste momenten applaudisseerden. Tegelijk waren er beelden van protesten en rellen. Het viel mee, vergeleken bij de Kroningsrellen van Beatrix. De VS vormen nu een verdeeld land; de kuststaten tegenover het centrale deel van het land. Daar helpen geen mooie woorden in de inauguratierede tegen. We zijn dan wel allemaal Amerikanen, maar de ene helft staat tegenover de andere helft. Eigenlijk klonk dat ook door tijdens de plechtigheid. Mooie woorden van de vertegenwoordigers van de vele religies en een inauguratierede waarin de solidariteit beperkt wordt tot de Amerikanen: America first! Jezus van Nazareth leerde, dat we iedereen moeten lief hebben, zelfs hen, waaraan we een hekel hebben. Nu spelen nationale symbolen in de VS altijd al een belangrijke rol. De vlag, de Onafhankelijkheidsverklaring, de Grondwet, het volkslied, de hoofdstad Washington D.C., het leger, de luchtmacht en de marine en zelfs de Nationale Garde. Amerikanen kennen veel meer dan wij hun rechten. Burgerschapsvorming speelt in het onderwijs een belangrijke rol. Bij elke inauguratie komt dat sterke nationale gevoel naar voren. Nu klonk het allemaal nogal vals.

Gaat Trump met al zijn grootspraak bereiken wat hij zegt te willen bereiken? Wordt hij inderdaad de kampioen banenschepper? Misschien kan hij wat productie naar de VS terug halen, maar intussen is ook in de lage-lonen-landen de automatisering verder gegaan en is de winst aan werkgelegenheid veel minder dan het verlies, toen de bedrijven vertrokken. Daarom hebben bedrijven ook weinig bezwaar tegen het terughalen. De loonintensiteit is sterk teruggelopen en er zijn tegelijk ook minder transportkosten. Er komt nog iets bij. Er vertrok ongeschoold werk en er komen automatiseringsspecialisten en monteurs voor terug. Industrie is iets heel anders als vastgoedontwikkeling en –beheer. Het lijkt ook, dat Trump weinig inzicht heeft in de globalisering van de economie. Een voorbeeld: Automatisering speelt in de VS een belangrijke rol. De computer, de tablets, de I-pads en de automatisch werkende apparaten hebben chips nodig en in een mobieltje zit een klein beetje goud, maar meer dan in gouderts en er zitten zeldzame metalen in. De VS zullen veel zaken moeten importeren en dus ook moeten exporteren. Veel bedrijven zijn sterk exportgericht. Wetenschap en techniek zijn internationaal verknoopt. We hebben elkaar nodig en moeten gewoon samenwerken om de beste resultaten te boeken. Dat wetend klinkt het isolationistische gebral van Trump vooral infantiel.

Trump is ondernemer en hij weet, dat hij goed personeel nodig heeft. In zijn regering heeft hij waarschijnlijk echte toppers in hun vak aangetrokken, maar of die ook in staat zijn hun ideeën in het Huis van Afgevaardigden en in de Senaat aan de man te brengen is nog maar de vraag. Is zo’n minister in staat bekwame en ook loyale ambtenaren aan te trekken? Nogal wat ideeën van Trump zijn strijdig met wat de Republikeinse Partij wil. Komt er nu een machtsstrijd? Senatoren en Afgevaardigden zijn bij hun verkiezingscampagnes gesponsord en de sponsoren willen hun belangen behartigd zien. Trump zou wel eens op veel verzet uit de ‘eigen’ Republikeinse gelederen kunnen stuiten.

Misschien denkt Trump de rijksten in het land te kunnen omkopen door de belastingen te verlagen. Maar tegelijk belooft hij herstel van de infrastructuur en de bouw van nieuwe wegen, bruggen, tunnels, vliegvelden en havens. Daarvoor heeft hij geen geld door de verlaagde belastingen. Dus gaat hij geld lenen en zo wordt de Amerikaanse staatsschuld nog hoger. Als er afgelost moet worden is hij al lang dood en begraven. De jeugd van nu draait daar straks voor op.

Ik kan mij goed voorstellen, dat er veel verzet is tegen Trump. Europese populisten koesteren zich in Trump’s voorlopig succes. Maar kroegpraat van populistische ‘denkers’ levert nog geen doorwrocht politiek programma op. Europa is nu gewaarschuwd. Hoedt u voor populisten.

Jaargang 9, Nr. 445.