Archive for the ‘POLITIEK IN NEDERLAND’ Category

Top 21 van GroenLinksgemeenten

vrijdag, maart 17th, 2017

Verkiezingen Tweede Kamer 2017 Percentage GroenLinks stemmen per gemeente

Nr. Gemeente Percentage GroenLinks stemmen
01 Utrecht 20,2%
02 Nijmegen* 20,1%
  Wageningen 20,1%
04 Amsterdam* 19,3%
05 Groningen 18,9%
06 Leiden 16,9%
07 Haarlem 15,6%
08 Schiermonnikoog (inclusief toeristen) 14,6%
09 Arnhem 14,4%
10 Delft 14,3%
11 Haren 14,0%
12 Bunnik 13,2%
13 Leeuwarden 12,8%
  Alkmaar 12,8%
15 Amersfoort 12,3%
16. Tilburg 12,0%
17 Eindhoven 11,8%
18 Renkum 11,6%
19 Hilversum 11,4%
  Zeist 11,4%
21 Rotterdam 11,1%
* GroenLinks de grootste partij. Bron: NOS

 

Het Oekraïne-verdrag

zaterdag, oktober 22nd, 2016

VALS REFERENDUM VERDIENT GEEN STEUN

De initiatiefnemers van het Oekraïne referendum zijn er zelf voor uitgekomen. Het verdrag interesseerde hen geen steek. Hen ging het er vooral om de Europese Unie een hak te zetten. Uit recent onderzoek op initatief van de GroenLinksfractie in het Europarlement is gebleken, dat Europa nog steeds steun krijgt van een twee-derde meerderheid van de Nederlandse bevolking. Het Nederlandse parlement kan er met een gerust hart van uit gaan, dat slechts een minderheid van alle Nederlandse kiezers tegen het verdrag is en dat de meerderheid de goedkeuring van het verdrag door ons parlement wil. Ik roep Europa gezinde partijen als D66, CDA, CU en met name mijn partij GroenLinks op in ons parlement het verdrag goed te keuren, zodat het verdrag gered wordt en Europa verdeeldheid bespaard blijft.

Nieuw systeem van donorregistratie

vrijdag, september 16th, 2016

ORGAANDONATIE EEN BUITENGEWONE DAAD VAN NAASTENLIEFDE

Al eerder schreef ik over het onderwerp orgaantransplantatie en orgaandonatie. Zie dit weblog van 22 oktober 2010 of klik door naar: http://johnchmjorna.nl/?p=899  Ik ga nu dit blog niet nog eens herhalen, maar noem nog wel de uitspraak van de arts en medisch ethicus Kardinaal Willem Eijk: Met name orgaandonatie: het bij leven schenken van een nier ziet hij als een buitengewone daad van naastenliefde en over orgaantransplantatie zegt hij dat de R.-k. Kerk die van harte aanbeveelt. Inderdaad, wat is er nu mooier dan wanneer je door een ongeval bij volle gezondheid je leven verliest, dan toch een of meer medemensen juist weer leven kunt schenken. Het lijkt mij voor nabestaanden ook een troostvolle gedachte. Ik sta nog wel al vele jaren als donor ingeschreven, maar voor de meeste organen of weefsels ben ik te oud.

D66 gelooft uiteraard niet in wonderen, maar je zou het haast denken, dat een hogere macht heft ingegrepen om een treinvertraging te veroorzaken. Zo werd het wetsontwerp over donorschap toch aangenomen. Tot mijn genoegen. U zult begrijpen, dat een aantal reacties mij niet tot vreugde hebben gestemd. Een overheid heeft tot taak bij zaken als deze regelend op te treden. Een uitspraak, dat de overheid zich mijn lichaam toe-eigent, is onjuist en vooral een nogal onsmakelijke vorm van stemmingmakerij. Die overheid doet maar. De werkelijkheid is, dat jij organen of weefsels bij een plotseling overlijden ter beschikking stelt van een doodzieke medemens, die daardoor verder kan leven met minder pijn of benauwdheid. Wekelijks maak ik in mijn fitnessgroepje een longpatiënt mee en met de zuurstoffles verbonden probeert ze toch zo goed mogelijk fit te blijven, want misschien is er straks voor haar een gezonde long beschikbaar. We leven allemaal erg met haar mee.

Het verdriet mij zeer, dat partijen, die zich in hun naamgeving christelijk noemen gemeend hebben tegen te moeten stemmen. Het wezenlijke verschil met de vigerende wet is, dat je nu moeite moet doen om te kennen te geven, dat je donor wilt zijn en straks moeite moet doen om te laten weten, dat je niet donor wilt zijn. Juist voor partijen, die zich christelijk noemen en dus de liefde tot de naaste gelijk zien aan de liefde tot God, zou het zich beschikbaar stellen als donor een vanzelfsprekendheid moeten zijn. Laten we hopen, dat onder de senatoren van die partijen de betekenis van naastenliefde beter bekend is.

Veel VVD-kamerleden hebben tegen gestemd. Daarbij wordt een grondwetsartikel te hulp geroepen over de onaantastbaarheid van het menselijk lichaam. Het komt mij nogal vreemd voor dat artikel ook voor een stoffelijk overschot te laten gelden, want dan zou crematie en begraven niet mogelijk zijn. Als je bedenkt wat er met een lichaam in een graf gebeurt is het toch veel mooier wanneer je kunt bedenken, dat organen van jouw dierbare overledene voortleven in het lichaam van een ander. Mevrouw Dupuis-oud senator voor de VVD oppert de idee, dat je zelf donor moet zijn, wil je in geval van nood zelf voor transplantatie in aanmerking komen. Wil je profiteren, dan moet je ook bereid zijn anderen te laten profiteren. Dat besef kan nu ook al een rol spelen, wanneer je je laat inschrijven als donor. Wat is het mooi, dat transplantatie in deze tijd mogelijk is. En maar hopen, dat het voor mij nooit nodig zal blijken. Maar ook voor het transplantatiesysteem geldt, dat solidariteit altijd iets wederzijds is. Als ik anderen help, kan ik er op rekenen zelf ook geholpen te worden.

Wisseling van de wacht bij GroenLinks

woensdag, mei 13th, 2015

 

VAARWEL BRAM, WELKOM JESSE

 

 De wisseling van de wacht in de GroenLinks Tweede Kamer fractie kwam erg plotseling, maar niet geheel onverwacht. Het was niet waarschijnlijk, dat Bram van Ojik voor nog een periode zou opteren en dus lag een tussentijds afscheid voor de hand. Er moet een kundig regisseur aan het werk zijn geweest. Zo werd het op de Tv en in de kranten het openingsnieuws met ongewoon veel aandacht. Dat doet mijn GroenLinkshart goed.

Bram van Ojik heeft zeer verdienstelijk werk geleverd. Hij heeft de rust in de fractie hersteld. Zo won hij het vertrouwen van de leden van GroenLinks en van de kiezers. Er kwamen weer goede resultaten bij de verkiezingen voor Europa, de gemeenteraden en de Provinciale Staten. Bij die laatste verkiezingen merkte ik, dat het percentage voor GroenLinks bij Tweede Kamerverkiezingen negen zetels had kunnen opleveren. Het wordt overigens hard werken om bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer een nog beter resultaat te realiseren. Hopelijk hebben die zogenaamde strategische stemmers hun lesje geleerd nu het beleid van de huidige regering zo veel mensen in moeilijkheden heeft gebracht. Dat daarbij D66 steeds meer een VVD-achtige partij wordt zal een deel van hun kiezers (weer) op GroenLinks kunnen laten stemmen.

Bram van Ojik straalde in zijn optreden rust uit, wijsheid,  inzicht en overtuigingskracht en hij ging gewetensvol te werk, waarbij hij het het opnam voor de zwaksten in onze samenleving en elders in Europa en in de Derde Wereld. Hij dwong respect af en werd gerespecteerd door zijn collega’s in de Kamer en door leden van het kabinet. Het is mooi, dat hij niet hecht aan zijn baan, maar oog heeft voor het belang van de boodschap, die GroenLinks verkondigt. Hij ziet in, dat het moment is gekomen om het werk aan jongere mensen over te laten. Die zijn intussen gegroeid in politiek inzicht en persoonlijke overtuigingskracht. Bram kan met een gerust hart vertrekken.

Jesse Klaver heb ik eigenlijk maar één keer meegemaakt. De laatste twwe jaar heb ik geen grote bijeenkomsten kunnen bijwonen, Die ene keer ging het, meen ik, over werkgelegenheid en ontwikkelingen op de arbeidsmarkt, Jesse zag niet zo veel problemen. Ik heb iets gezegd, dat solidariteit van de werkenden nodig is als tegenmacht tegenover werkgevers, tegenover het kapitaal. Die belangentegensteling is er nu eenmaal en zal er ook blijven. Dat zegt mijn opa ook altijd, was het antwoord van Jesse. Ik zou qua leeftijd ook zijn opa kunnen zijn, Tsja. Intussen heeft Jesse wel veel bij geleerd. Nu is hij de man in Nederland, die de enorme zelfverrijking van de top van het bedrijsleven aan de kaak stelt en het opneemt voor de groeiende groep mensen, die tot armoede is vervallen. Het begint steeds meer een structurele armoede te worden. De ontwikkelingen in de economie maken veel werk door automatisering overbodig. Er komt steeds minder werk voor laagopgeleiden. Een tweedeling dreigt, is waarschijnlijk al aanwezig. Kinderen groeien in armoede op. Dan is het veel moeilijker om een goede scholing te verkrijgen. Armoede wordt erfelijk, maar dan veel massaler dan tot nu toe. Dan is het ergerlijk dat grote ondernemingen een zo weinig belasting op hun winst betalen. Voor de komende jaren wordt een belangrijke opgave om tot een eerlijke inkomensverdeling en verdeling van werk te komen. Daarbij gaat het ook om die mensen, die door ziekte of andere beperkingen niet tot werken in staat zijn.  Voor al die mensen moet GroenLinks samen met de SP en misschien de CU opkomen. Op de PvdA en D66 hoeven we niet te rekenen en helemaal niet op het CDA en de VVD. Je hoort mensen zeggen: “Wat hebben we het toch goed in Nederland.” Het lot van die groeiende groep armen ontgaat hen volkomen.

Onze partij is behalve links ook groen. Teveel mensen sluiten het liefst hun ogen voor het milieuprobleem. Straks worden ze pas wakker als ze natte voeten krijgen. De zeespiegelstijging is al een realiteit. Een milieuvervuiling wordt hier en daar met succes bestreden, maar de luchtvervuiling is in Nederland verstikkend. In de Pyreneeën vergat ik een keer mijn pufjes, maar dat bleek geen probleem. Hier zit ik al de hele dag te hoesten. Daarom moet de energievoorzienig zo snel mogelijk zonder fossiele brandstoffen. Ook hier stuiten we op de macht van het grootkapitaal.

Veel van deze zaken kunnen alleen echt goed geregeld worden op Europees niveau, maar gezien het gebrek aan Europese beslissende democratie, moeten vooral in alle lidstaten de neuzen dezelfde richting uit gaan wijzen. Ik zie de macht van de Europese Raad voorlopig niet afnemen ten gunste van het Europees Parlement.

Dat zijn zo’n paar onderwerpen, waar GroenLinks voor staat. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen stemgedrag. Stem je voor partijen, die de rijksten in de wereld hun gang laten gaan of stem je voor de machtelozen? Ik hoop, dat Jesse Klaver veel mensen zal doen beseffen wat er op het spel staat. Ik wens hem veel succes.

 

Provinciale Staten 2015

donderdag, maart 19th, 2015

PERCENTAGE GROENLINKSSTEMMEN PER GEMEENTE

PROVINCIALE STATEN 18 MAART 2015

  1. 1.          Wageningen                      17,0%
  2. 2.          Nijmegen                           15,6%
  3. 3.          Utrecht                               14,5%
  4. 4.          Leiden                                12,1%
  5. 5.          Amsterdam                       11,9%
  6. 6.          Bunnik                               11,5%
  7. 7.          Groningen                         11,2%
  8. 8.          Haarlem                             9,6%
  9. 9.          Delft                                     9,5%
  10. 10.        Tynaarlo                             9,2%
  11. 11.         Arnhem                               9,1%
  12. 12.         Haren en Laarbeek        8,6%

 

dinsdag, februari 18th, 2014

Petitie Shenjun moet blijven

De Chinese moeder van Shenjun kwam door moeilijke persoonlijke omstandigheden in 2001 vanuit China naar Nederland. Haar asielaanvraag werd afgewezen. Ze raakte in verwachting en Shenjun werd geboren. Onze overheid wilde, dat zij terug naar China zou gaan.  Toen dat onmogelijk bleek, werd zij op straat gezet. Shenjun kwam evenmin in aanmerking voor het kinderpardon. Moeder en kind waren opgenomen door een echtpaar in Odijk. Zo stonden zij niet voortdurend in contact met de rijksoverheid, waarvan zij immers niets te verwachten hadden. Nu is dat de reden om afwijzend op de aanvraag voor het kinderpardon te beslissen. Als u dat ook “een rotstreek” vindt, teken dan de petitie http://petities.nl/petitie/shenjun-moet-blijven en help deze volledig geïntegreerde Hollandse jongen zijn leven bij zijn moeder en zijn “familie” en vriendjes voort te zetten.

De windmolendiscussie

maandag, januari 27th, 2014

MARTIN SOMMER KAMPIOEN IN IRRITEREN

Volkskrant journalist Martin Sommer is een schoolvoorbeeld van een conservatief. Alles wat nieuw is en hem niet goed uitkomt, moet er aan geloven. Zo is hij een fanatiek klimaatscepticus. In allerlei wetenschappen geldt het voorzorgsprincipe. Daarom vaccineren we onze kinderen, we brengen rookmelders aan in onze woning, we zorgen voor een spaarpotje voor het geval plotseling de wasmachine onherstelbaar stuk blijkt of we hebben zekeringen in de meterkast om narigheid bij kortsluiting te voorkomen. Het klimaat speelt zich af op wereldschaal. Er zijn een aantal klimaatfactoren, die het klimaat bepalen: breedte, hoogteligging, afstand tot de zee, zeestromen, overheersende windrichting. Ze beïnvloeden elkaar ook weer.

In de klimaatdiscussie gaat het om het versterkte broeikaseffect. Zonnestraling, die de atmosfeer binnendringt, wordt – gelukkig maar – ten dele door de atmosfeer vastgehouden. Dat noemen we het broeikaseffect. Bij een broeikas gaat de zonnewarmte er wel in, maar het glas belemmert de uitstraling. Dus wordt het warm in de broeikas. In de atmosfeer wordt de uitstraling vooral belemmerd door broeikasgassen en dan vooral koolzuurgas of CO2. Als het CO2-gehalte in de atmosfeer toeneemt is het logisch, dat het broeikaseffect versterkt wordt. Er wordt meer warmte vastgehouden. De werkelijkheid is ontzettend ingewikkeld met allerlei terugkoppeleffecten. Omdat temperatuurverschillen weer tot luchtdrukverschillen leiden en dus tot wind en zeestromen weer door de wind worden aangedreven, kan plaatselijk het klimaat zelfs kouder worden. Wat er precies gaat gebeuren weten we niet. Het zou dwaas zijn te veronderstellen, dat er niets gebeurt. Dus nemen we voorzorgsmaatregelen. Iemand, die dat niet wil is als een ouderpaar, dat de kinderen niet laat inenten.

Wat bedoelt Sommer toch met het zinnetje, dat wind op zee nooit uit kan? Bedoelt hij, dat er op zee altijd wind is en de windmolens dus constant draaien? We kunnen tegenwoordig behoorlijk nauwkeurige windverwachtingen opstellen en daaruit de te verwachten elektriciteitsproductie vast stellen. Dus weten we vrij nauwkeurig hoeveel productiecapaciteit op het land moet worden bijgeschakeld.

Met windmolens op het land is iets merkwaardigs aan de hand. Landeigenaren en coöperatiedeelnemers zien in een of meer windmolens een welkome en rendabele inkomensaanvulling. Anderen klagen over geluidsoverlast en horizonvervuiling. Het verkeerslawaai is ontzettend veel meer en wie praat er nog over horizonvervuiling door elektriciteitsmasten? Het is waarschijnlijk een kwestie van wennen.

“Het moet toch gewoon van Europa.” Sommer weet vanzelfsprekend heel goed, dat in Europa zulke besluiten worden genomen in de Raad, waarin alle lidstaten, dus ook Nederland, zijn vertegenwoordigd. We horen niet Brussel de schuld te geven als we het samen hebben afgesproken. Wat een goedkope discussietruc.

De lage energieprijzen in de USA zijn waarschijnlijk een zeer tijdelijk verschijnsel. Oliemaatschappijen beginnen al te merken, dat de schaliegaswinning zwaar tegen valt. Ze trekken zich terug. Straks gaan de prijzen van steenkool weer gewoon omhoog. De energieprijzen gaan op iets langere termijn zeker stijgen. De gemakkelijk winbare voorraden raken op. Het wordt duur olie uit de diepzee of uit de Arctische gebieden te winnen. Als de bewezen reserves al zouden toenemen liggen ze in ontoegankelijke gebieden. Daarnaast gaat de vraag enorm stijgen door de toegenomen welvaart in de BRICS-landen. Ook dat werkt prijsverhogend. Het voorzorgprincipe leert, dat je minder afhankelijk moet worden van ingevoerde fossiele energiebronnen. Bedenk daarbij, dat nu tegenover de invoer van kolen en olie de uitvoer van aardgas staat. Waarmee betalen we de invoer als het aardgas te weinig is geworden om ook nog te exporteren?

Als die windenergie zo schreeuwend duur is, hoe verklaar je dan, dat meer dan de helft van de Duitse windmolens op het land door coöperaties is gebouwd en in Denemarken nog veel meer? Hoe verklaar je, dat de elektriciteit in Duitsland zo goedkoop is, dat de aluminiumfabriek bij Delfzijl de concurrentie niet kon volhouden? Prijzen worden vooral bepaald door de verhouding tussen vraag en aanbod. Soms is er zeer veel groene elektriciteit, de helft van het verbruik. Reken maar, dat de prijzen dan laag zijn. Niet zo prettig voor de elektriciteitsproducenten, maar die hebben Sommer echt niet nodig om de nodige hervormingen door te voeren.

De belangrijkste reden van het achter lopen van Nederland wat betreft windenergie is het voortdurend wisselende beleid geweest. Het bedrijfsleven wist niet waar het aan toe was. Nu is er een duidelijke lijn uitgezet, zoals eerder in Duitsland en nu willen de bedrijven wel. Ze zijn immers ook in andere opzichten aan het vergroenen, veel meer dan de meeste Nederlanders beseffen.

Aan het slot beschrijft Sommer de positie van het bedrijfsleven en de staat onjuist. De bedrijven moeten investeren en het risico lopen, dat het een sof wordt. Kennelijk schatten ze het risico niet zo hoog in. Pas als ze elektriciteit gaan leveren en de marktprijs is lager dan hun kostprijs springt de staat bij door het verschil te dekken. Maar als de marktprijzen flink stijgen kunnen ze mooie winsten gaan maken. Tsja, dat is ondernemerschap.

De krant brengt de leugens in het land

zaterdag, december 8th, 2012

Kleinzielig gedrag van journalisten

Journalisten en leraren lijken op elkaar. Ze weten het allemaal zo goed. Het is reuze moeilijk voor ze om een fout toe te geven. Zo stond er in de zaterdageditie van de Volkskrant van 1 december 2012 op bladzijde 30 en 31 een artikel over de veranderingen voor de renteaftrek bij leningen voor een woninghypotheek. Ik kwam een raadselachtig zinnetje tegen. “Omdat er (bij verplichte aflossing) steeds minder schuld is om rente over af te trekken gaat de netto maandlast over die dertig jaar wel langzaam omhoog.”  Ik nam aan, dat met de netto maandlast bedoeld werd het bedrag van de verplichte maandelijks aflossing plus de te betalen maandelijkse rente minus het deel van de rente, dat je van de belastingen terug krijgt. Ik ging dus maar aan het rekenen.

We beginnen met een hypothecaire lening van €300.000. Dit bedrag moet in dertig jaar worden afgelost. De jaarlijkse aflossing is dan € 10.000. Per kwartaal €2.500. Het eerste jaar is de rente 5%; in geld € 15.000. Per kwartaal is dat € 3.750. De bruto lasten zijn dus per kwartaal       € 6.250. Dat kan alleen bij zo’n hoog inkomen, dat de top voor 52% belast wordt. Van die €3.750 krijg je 52%= € 1.950 terug. De netto kwartaal lasten zijn dus € 6.250 minus €1.950 = € 4.300 en de netto maandlasten zijn het eerste jaar € 1.433,33.

Na 10 jaar is de schuld gedaald naar € 200.000, na 20 jaar naar € 100.000 en het dertigste en laatste aflossingsjaar is de schuld nog € 10.000.

Welke netto maandlasten horen hierbij?

Schuld

Aflossing p.j.

Rente p.j.

Teruggaaf

Netto last p.j.

Netto maandlast

300.000

10.000

15.000

7.800

17.200

1.433,33

200.000

10.000

10.000

5.200

14.800

1.233,33

100.000

10.000

 5.000

2.600

12.400

1.033,33

 10.000

10.000

   500

  260

10.240

  853,33

 

U ziet, dat gedurende die dertig jaar de netto maandlasten jaar op jaar dalen. Gelukkig voor starters zijn de huizenprijzen flink gedaald, maar de netto maandlasten zijn erg hoog en dus is het verstandig eerst een aantal jaren fors te sparen, geen auto aan te schaffen en geen wereldreizen te maken. Als na een aantal jaren er meer kosten komen aan het huis en de eventuele kinderen meer uitgaven met zich meebrengen is het prettig, dat de netto woonlasten inmiddels gezakt zijn. Onze levensstijl zal wel wat soberder worden. Na dertig jaar valt er niets meer af te lossen en is er geen rente meer te betalen. Als je dan eindelijk met pensioen bent zit je wat ruimer. Je hebt gespaard en nu het er naar uitziet, dat de pensioenen minder riant worden, komt het goed uit, dat de woonlasten lager zijn. De kosten van onderhoud blijven uiteraard.

Voor de mensen, die liever niet aflossen al moeten ze nu wel; je krijgt weliswaar veel terug van de belastingen, maar je betaalt in dertig jaar bruto € 450.000 aan rente, waarvan je weliswaar 52% = € 234.000 terugkrijgt, maar netto € 216.000 aan rente kwijt bent. Heel wat meer dan wanneer je aflost, want dan betaal je netto € 63.600 aan rente.

De werkelijke profiteurs zijn de banken en de tussenpersonen. Die verdienen nu aanzienlijk minder. En journalisten moeten beter leren rekenen.

Hoogste GroenLinks percentages

donderdag, september 13th, 2012

PERCENTAGES GROENLINKSSTEMMEN PER GEMEENTE TWEEDE KAMER 2012

1.

Wageningen

7,8%

2.

Utrecht

6,7%

3.

Nijmegen

5,9%

4.

Amsterdam

5,3%

5.

Bunnik

5,1%

6.

Ubbergen

4,9%

7.

Leiden

4,9%

8.

Groningen

4,6%

9.

Delft

4,4%

10.

Haren

4,3%

 

Landelijk

2,3%

Bron: Website van de Volkskrant

GroenLinks speelt belangrijke rol

vrijdag, april 27th, 2012

VERANTWOORDELIJK VOOR HET VOLK OF VOOR JOUW KIEZERS?

GroenLinks, D66 en de Christen Unie hebben zich ware volksvertegenwoordigers getoond door met een gezamenlijk voorstel in overleg te treden met de regeringsfracties en zo op een verantwoorde manier tot nieuwe bezuinigingsvoorstellen te komen. Ik ben trots op onze fractievoorzitter en op mijn partij. Jolande, goed gedaan meissie!

Natuurlijk doet bezuinigen pijn, maar waarom zou alleen de overheid moeten bezuinigen en wij als consumenten geen pijn hoeven lijden. Inderdaad, een paar jaar wat minder luxe. Dan denk ik altijd, dat het in de jaren van de wederopbouw ook geen vetpot was. Toch hadden we plezier in het leven, al was het maar, dat er geen oorlog meer was en geen Nazi-bezetting en geen angst voor de SD en de Arbeitseinsatz.

Een breekpunt zou het lot van de ouderen zijn geweest. Gepensioneerden zijn er door de inflatie zonder aanpassing al heel wat in koopkracht op achteruit gegaan, maar ik merk er weinig van, ook niet in mijn omgeving. De verhoging van de AOW-leeftijd gaat nu sneller beginnen. Er wordt dan altijd geroepen, dat de vergrijzing dit nodig maakt. Maar het eigenlijke probleem is niet de vergrijzing maar de ontgroening. De babyboomers, die nu later met pensioen gaan hebben weinig geïnvesteerd in kinderen. Nu zijn er dus minder mensen, die door hun AOW-premie de uitkeringen financieren. Die weinige nazaten moeten dus hard werken, hun productiviteit zoveel mogelijk verhogen en ook nog de kosten van de vergrijzing opvangen. Dat valt tegen als je een luxe jeugd achter de rug hebt. Dan mag er van de ouderen ook wel wat verwacht worden. Iets minder ZwitserLeven-gevoel moet toch te dragen zijn. Bij al die ouderen zijn er weliswaar steeds minder, maar toch enkele zonder aanvullend pensioen. Ze ontsnappen gemakkelijk aan onze aandacht. Alle reden om extra attent te zijn op deze bijna onzichtbare groep, die het nu nog moeilijker krijgt.