Percentages GROENLINKS per gemeente

De top-twintig 2010  

 1.  Utrecht                         15,4%

 2.  Wageningen                  15,1%

 3.  Nijmegen                      14,5%

 4.  Groningen                     12,6%

 5.  Amsterdam                   12,5%

 6.  Terschelling                  11,7%

 7.  Leiden                      11,5%

 8.  Haarlem                       11,4%

 9.  Bunnik                         11,0%

10. Ubbergen                     10,8%

11. Arnhem                        10,6%

12. Zutphen                       10,5%

13. Delft                           10,5%

14. Haren                          10,3%

15. Alkmaar                       9,9%

16. Vlieland                       9,5%

17. Amersfoort                   9,3%

18. Winsum                        9,3%

19. Schiermonnikoog           9,2%

20. Deventer                       9,1% 

De drie Waddeneilanden zijn hoog geëindigd doordat daar veel gasten hun stem hebben uitgebracht en kennelijk hebben GroenLinksers een voorkeur voor de eilanden om op vakantie te gaan of het Oerolfestival te bezoeken.Zonder die Waddeneilanden is Haarlem de eerste stad zonder universiteit. Bunnik, Ubbergen, Haren en Winsum grenzen aan een universiteitsstad.

De energiemarkt in Houten 

Als de drie afdelingen van de Kromme Rijnstreek, Bunnik, Houten en Wijk bij Duurstede gaan samenwerken, kan dat iets moois opleveren. Dat zagen we zaterdag in het Architectuurpark Makeblijde aan de Noordkant van Houten aan de rand van het open gebied tussen Houten en de A12. Er waren drie sprekers van naam, er waren drie interessante themahoeken en er was een gezellige evaluatie onder leiding van Vincent Bijlo. De complimenten voor de organisatoren waren zeer terecht. 

Wethouder Henk Muis van Wijk bij Duurstede maakte duidelijk, dat je op lokaal niveau al veel kunt bereiken. Zo zou elke nieuwe woonwijk standaard zeer goede woningisolatie moeten krijgen, warmtepompen, die het in de zomer verwarmde water oppompen om ’s winters de woningen te verwarmen. ’s Zomers kun je het diepe grondwater voor koeling gebruiken. Alle daken horen zonnecollectoren te krijgen en zonneboilers voor de warmwatervoorziening.

 Kandidaat voor het Europees Parlement, Bas Eickhout, vertelde, dat hij nu tien jaar aan klimaatonderzoek heeft besteed. De laatste metingen laten zien, dat de opwarming veel sneller gaat en dat de temperatuurstijging meer is, dan verwacht. Daarom is hij de politiek ingegaan en hij hoopt in het Europees Parlement veel te bereiken, zodat de mooie doelen ook echt gerealiseerd worden. Het moet niet bij mooie plannen blijven. 

Wijnand Duyvendak was blij, dat hij veilig in Zeist was opgegroeid. Daar ben je redelijk veilig voor overstromingen. In delen van Houten staat al vlug twee meter water, net als in zijn huidige woonplaats Amsterdam. Hij ergert zich vooral aan al die politici, die als het op daden aankomt niet thuis geven. De publieke opinie zou de politiek veel meer onder druk moeten zetten. 

Drie zeer informatieve workshops liepen synchroon. De workshop andere mobiliteit schonk aandacht aan Houten als fietsstad 2008. Vanaf de Rondweg kun je de wijken in, maar als je met de auto naar een andere wijk wilt, moet je via de Rondweg. Lopend en met de fiets kun je geheel Houten doorkruisen en ben je er meestal vlugger dan met de auto, die moet omrijden. Zo ging het ook om milieuvriendelijke bussen, waarbij bleek, dat buschauffeurs getraind worden in het “Nieuwe Rijden”, waarbij je het brandstofverbruik omlaag kunt brengen. Er was ook informatie over autodelen, over de OV-fiets en de elektrische fiets met trapondersteuning. Statenlid Jasper Fastl liet zijn licht schijnen over de zo gewenste spoorlijn Almere-Utrecht-Breda (AUB), een echt ontbrekende schakel in het spoorwegnet. 

Zelf was ik bij de workshop over duurzame energieopwekking. Ik snap nu beter, waarom molens zo hoog moeten zijn. Ze zijn dan efficiënter en wekken zeer veel elektriciteit op. En als mijn HR-ketel versleten is, dan is een WKK, een warmte-kracht-kombinatie de mooiste oplossing. Je produceert zelf elektriciteit, levert overschotten aan het net en gebruikt de ook geproduceerde warmte om je huis te verwarmen. Ze zijn er in alle maten: voor een eengezinswoning en voor een verpleeghuis met honderden bedden. Er gaat weinig warmte verloren en dus ligt het rendement zeer hoog.  De laatste workshop was vooral veel rondkijken en werd interessant door het maken van een quiz, waarbij één persoon nul fouten scoorde. Daarbij was ook de jeugd actief. 

Met een voldaan gevoel gingen wij huiswaarts. Wat valt er veel te beleven bij GroenLinks en dat terwijl ik de dag tevoren ook al het boeiende symposium “Hét Nederlands belang bestaat niet!” had bijgewoond. Kathalijne en Joost, bedankt voor het degelijke symposium en vooral ook voor al het werk, dat jullie voor ons Europeanen hebben verzet.

Jaargang 2, Nr. 11.

Kraampraat 6: Een leger 

Dit is voorlopig de laatste de laatste “Kraampraat”, tenzij de lezers nog andere bezwaren tegen de Europese Unie weten aan te dragen. Ze kunnen dienen als een voorbereiding op de campagne, vooral bij die afdelingen, die gewend zijn om met een kraam bij een winkelcentrum of op een markt te staan. Nog nooit gedaan? Toch eens proberen.
Onze Europawerkgroep biedt de afdelingen zijn diensten aan bij de voorbereiding van de campagne. Zie daarvoor de site van GroenLinks en ga naar organisatie, naar werkgroepen en naar Europa. 

Meneer, wat hoor ik nou? Is GroenLinks voor een Europees leger? Dan kan ik beter SP stemmen, want die is er tegen. Dat klopt meneer, ze zijn tegen nog veel meer. Maar GroenLinks is niet voor een Europees leger. Dat hebt u dan verkeerd gehoord. Nou ja, ze noemen het geen leger, maar het komt op hetzelfde neer. Legt u eens uit. Wat bedoelt u? Nou gewoon, een Europese militaire macht met Duitsers erin en Italianen en Fransen en Engelsen en wij ook. U zit in de buurt. GroenLinks ziet wel iets in een Europese Interventiemacht, die kan ingrijpen als het ergens heel erg mis gaat. Er vindt bijvoorbeeld volkerenmoord plaats. De narigheid is, dat er op de wereld altijd boeven blijven, kleine boeven, die jouw auto jatten en grote boeven, die dorpen en steden plat branden, mensen vermoorden en stromen vluchtelingen veroorzaken. U kent vast wel voorbeelden. Misschien is het zo, dat die boeven het maar niet proberen als ze weten, dat er een Europese Interventiemacht binnen een paar dagen zal ingrijpen.  

Ja, daar zit wel wat in. Precies, we moeten de boeven in de wereld niet straffeloos hun gang laten gaan. Daarom is er tegenwoordig ook een Internationaal Strafhof in Den Haag. Daar kunnen de leiders van de moordende benden worden aangeklaagd. Dat gebeurt ook, zoals pas met de President van Soedan. Hij hoeft niet te proberen om naar Europa te komen, want dan wordt hij in zijn kraag gegrepen. Het recht moet ook internationaal een veel grotere rol gaan spelen. Maar soms is bemiddeling beter en daar zijn we dus ook erg voor. Toch wel een leuke partij, dat GroenLinks. Geef me maar een foldertje. 

Ik heb een beetje meegeluisterd, maar zit er niet een risico in? O, zeker. Dat beseffen we maar al te goed. Want een klein leger kan groter worden en Europa zou ook zijn belangen militair kunnen gaan verdedigen, zoals de VS zijn oliebelangen in Irak belangrijk genoeg vond om daar een oorlog te beginnen. Dat denken tenminste veel mensen. Dus is het belangrijk, dat er een goed gemeenschappelijk buitenlands beleid komt. Dat is niet gemakkelijk, want iedere lidstaat moet het er mee eens zijn. Maar het voordeel is, dat Nederland ongewenste ontwikkelingen ook gemakkelijker kan tegen houden. 

En dan is er nog een voordeel. Samenwerking kan voordeliger zijn. Dan kunnen landen zich specialiseren en hoeft niet ieder land alles zelf te hebben. We kunnen ook gezamenlijk inkopen en flinke kortingen krijgen. Daar hebben we ook aan gedacht. Mooi meneer, geef mij ook maar een paar folders mee. Kan ik ze nog uitdelen ook onder mijn vriendjes.

Jaargang 2, nummer 4.

De antwoorden van Judith en Bas 

Een week geleden daagde ik Tineke, Judith en Bas uit op Planeetgroenlinks een lijsttrekkersdebat te beginnen. Van Tineke kwam (nog) geen antwoord.

Toen de gemeenschappelijke markt tot stand kwam betekende dat een veel groter afzetgebied, maar ook veel meer concurrentie. Gebieden met gunstige productie-omstandigheden zouden er bij kunnen winnen, maar andere gebieden zouden er op achteruit kunnen gaan. Voor die regionale problematiek heb ik altijd veel aandacht gehad. Zo kwam ik tot de volgende vragen aan de kandidaatlijsttrekkers: 

1. Zijn zij het mij eens, dat het ontwerpprogramma te weinig aandacht schenkt aan deze economisch zwakke gebieden? Hoe zien zij de toekomst voor deze gebieden? Wat kan de EU doen om de economie van deze gebieden te versterken? 

In heel Europa is sprake van vergrijzing, niet overal even sterk. Dat geeft gemakkelijk specifieke tekorten op de arbeidsmarkt. Als in Nederland het percentage hulpbehoevende senioren de komende tientallen jaren gaat verdubbelen, betekent het ook een sterke stijging van de vraag naar artsen, verpleegkundigen en verzorgenden. Waar haal je die vandaan? Is immigratie een oplossing? Vandaar de volgende vraag: 

2. Wordt het geen tijd, dat GroenLinks een beleid ontwikkelt ter oplossing van de te verwachte problemen. Juist de zwakke sectoren krijgen immers te maken met moeilijk vervulbare vacatures. 

De antwoorden van Bas Eickhout 

Als medeauteur van het verkiezingsprogramma geef ik natuurlijk graag antwoord op je vraag. Leuk, om ook zo via de blogs te 'discussiëren'. Overigens gaat er binnenkort ook nog een mogelijkheid komen om met de kandidaten te chatten.

Groet, Bas

Bulgaarse nagelstudio's in Amsterdam: over vergrijzing, migratie en de Europese economie

Door Judith Sargentini

Judith Sargentini

De reactie van Tineke Strik vindt u als Comment!

Persoonsgebonden budget trekt kleine graaiers aan! 

Mijn 94 jaar jonge Tante Jo in Den Haag is het slachtoffer geworden van een van de vele handige jongens die zich via het PersoonsGebonden Budget (PGB) op de geprivatiseerde zorgmarkt hebben gestort. 

Tante Jo is nog steeds zeer bij de pinken en zij woonde tot voor zeven maanden nog zelfstandig. Ze had wel hulp nodig en kreeg die van de Thuiszorgorganisatie Meavita: huishoudelijke hulp en persoonlijke hulp bij het aan- en uittrekken van de steunkousen. Anderhalf jaar geleden verschenen er in de kranten berichten over problemen bij Meavita. De hulpverleners bleken zich evenzeer ongerust te maken over hun baan. Dus werd mijn Tante Jo ook ongerust. Zou ze van de ene op de andere dag geen hulp meer krijgen? 

De slimme heer M. maakte daar handig gebruik van. Als ouderenadviseur had hij voor mijn tante veel goed werk gedaan: belastingpapieren in orde maken. Allerlei dingen aanvragen en daarvoor de nodige formulieren invullen. Zo had hij haar vertrouwen gwonnen. Hij vertelde mijn tante, dat ze zich vooral niet ongerust moest maken, want hij wist nog wel prima mensen, die huishoudelijke hulp konden geven. Als ze nu een PGB nam zou hij voor alles zorgen. En ja, de huishoudelijke hulpen verschenen, weliswaar van wisselende kwaliteit, maar over het algemeen ging het goed. Mijn tante Jo betaalde elke maand uit de voorschotten van haar PGB de rekeningen voor huishoudelijke hulp, maar ook voor het aan- en uittrekken van de steunkousen. Vaak deed de heer M. dat zelf, hoewel hij daar niet toe bevoegd was. Wist hij zelf eigenlijk, dat het geld van het PGB daarvoor niet gebruikt mocht worden? Persoonlijke zorg valt immers onder de AWBZ. Zo ging dat een tijd door. Van de dames hoorde mijn tante intussen minder vleiende berichten over de heer M.. Ze werd steeds wantrouwender en eiste vakbekwame persoonlijke zorg. Uiteindelijk zorgde de heer M. daarvoor via de thuiszorginstelling Cardia. Dat liep prima! 

De rekeningen voor de huishoudelijke zorg kwamen van een zorgkantoor uit de provincie Utrecht. Langzamerhand werd duidelijk, dat de heer M. iets te maken had met dat zorgkantoor. Toen werd het Pasen 2008 en tante Jo ging naar een gezellige maaltijd in het Wijk- en Dienstencentrum. Ze zat naast een collega van de heer M. en klaagde over de slechte kwaliteit van de persoonlijke zorg. Nu begreep de collega waar M. mee bezig was. Tijdens de wekelijkse telefoongesprekken kreeg ik het verhaal in geuren en kleuren te horen. Wat later tijdens een slapeloos uurtje bedacht ik, dat als de rekeningen van een zorgkantoor kwamen, dat ook moest staan ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. En ja, het inschrijvingsnummer stond keurig op de rekening. Ik belde met de Kamer van Koophandel en kreeg te horen, dat de eigenaar en enige aandeelhouder en algemeen directeur van het betreffende zorgkantoor de heer M. was. Dat gaf mijn tante Jo diezelfde dag door aan de collega. De directie werd op de hoogte gebracht en enkele dagen later werd M. op staande voet ontslagen wegens belangenverstrengeling. De heer M. was door een 94 jarige ontmaskerd. 

Nu loopt de verantwoording van de uitgaven van het PGB en heel eerlijk heeft de opvolgster van M. ingevuld, dat er ook betaald is voor persoonlijke zorg. En ja, die valt onder de AWBZ. Moet nu Tante Jo, die zich als Haags burger zo verdienstelijk heeft gemaakt door M. te ontmaskeren uit haar schaarse inkomsten opdraaien voor de kosten van de persoonlijke zorg of treft ze creatieve ambtenaren, die deze kosten zelf bij de AWBZ declareren of een andere oplossing bedenken en deze krasse dame de kans geven rustig te genieten van haar oude dag?  

Haagse gemeentelijke politici, die deze column lezen, trek hier een les uit en kom op voor deze dappere Haagse burgeres.

Het vervolg tot nu toe 30 november is, dat de ambtenaren strikt de regels toepassen. Dat de dader vrijuit gaat en het slachtoffer aanzienlijke financiële schade lijdt blijft buiten hun gezichtsveld. Hoe we dit oplossen? Er zijn nog wegen te gaan. En daarnaast: Wat vind de politiek?

Heimwee naar de Euro 

In 19 dagen rond de Oostzee, dat was me het reisje wel! Met een bus reisden we van Groningen naar Wismar, een leuke stad in het Noorden van Duitsland en bekeken de volgende dag Rostock, waar nog veel sporen zijn van de Hanze, het thema van de reis. Via Szczechin ging het naar Gdansk, dat met zijn gevels er erg Hollands uitziet. Maar helaas is het niet echt oud, maar na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog in de oude stijl weer opgebouwd. Vrij dicht bij Gdansk ligt het kasteel Malbork. Het Russische gebied rond Kaliningrad binnen komen vergt veel geduld en of dat nu eigenlijk de moeite waard is, valt te betwijfelen, want de stad is na alle vreselijke verwoestingen niet echt veel bijzonders. Zo ging het verder via Vilnius, Riga, Tallinn, Helsinki, Stockholm, Kalmar, Malmö, Kopenhagen en Hamburg terug naar Groningen.

Het was een vermoeiende reis met een overvloed aan indrukken, die wij allemaal nog moeten verwerken. Wat echter vooral opviel, was, dat we elke keer weer een ander soort geld moesten gebruiken, want alleen in Duitsland en Finland wordt de Euro gebruikt. En elke munt heeft weer een andere waarde ten opzichte van de Euro. Dus moet je elke keer weer bepalen hoeveel geld je voor een drankje, de lunch, souvenirs, ansichtkaarten en postzegels nodig denkt te hebben. Dan blijkt echter, dat de prijzen in Euro’s in de Baltische staten laag liggen, maar in Finland, Zweden en Denemarken is dat niet het geval en daar had je dus weer veel meer nodig. Het was elke keer een hele uitzoekerij en enkele keren kochten we in een supermarkt maar allerlei nuttige dingen als limonade of fruit of koekjes om het geld op te maken. Kunt u zich voorstellen, dat we heimwee naar de euro kregen? Ik zei tegen mijn medereizigers, dat al die mopperaars over de Euro verplicht deze reis zouden moeten maken, zodat ze eindelijk zouden begrijpen hoe nuttig een gemeenschappelijke munt is en hoe lastig al dat wisselen is evenals het elke keer weer ander geld te moeten pinnen. Maar je kon ook goed merken, dat met name de Baltische staten economisch achter lopen en dus nog niet rijp zijn voor de Euro. 

Het Ierse referendum over het hervormingsverdrag voor de EU  

De Ieren hebben met een flinke meerderheid het hervormingsverdrag afgewezen. Sommige tegenstanders van de EU in de huidige vorm juichen dat toe, ook in Nederland. Er zijn veel redenen te noemen om bezwaar te hebben tegen de EU, zoals die nu draait. Het hervormingsverdrag probeert daar iets aan te doen. Zo krijgt het Europees Parlement, dat door ons rechtstreeks wordt gekozen, over meer onderwerpen zeggenschap. Maar het Europees Parlement heeft het niet alleen voor het zeggen. Daar zijn ook de ministers van de lidstaten verenigd in de Europese Raad. Toch wordt er nog  te veel in de ogen van sommigen op Europese schaal geregeld. In het hervormingsverdrag krijgen de nationale parlementen de mogelijkheid om ”Ho!” te zeggen. Je zou zeggen; Europa wordt democratischer, maar nee. Sommigen eisen dat één enkele staat door een veto de besluitvorming kan tegenhouden. Dat noemen ze dan democratisch. Je krijgt ook zo’n “vlotte” besluitvorming. En dan straks weer mopperen, dat het allemaal zo lang duurt. 

Een andere reden voor de afwijzing zou zijn, dat de Ieren vrezen voor hun identiteit. Nu zijn er weinig volken in Europa, die zo’n duidelijke identiteit hebben als de Ieren. Denk maar aan die prachtige Ierse songs en ballads, de eigen Keltische taal of de Ierse onafhankelijkheidsstrijd. Niet de EU is schuldig aan steeds sterkere invloeden van buitenaf, het is een proces, dat samenhangt met de steeds intensievere contacten over grenzen heen. Het is een aspect van de globalisering.
Neem het internationale voetbal. Het zou mij niet verbazen als in de komende tijd supporters van andere landen het opvallende gedrag van de Oranje supporters op hun eigen wijze gaan overnemen. Is daar iets tegen?Vergelijk het nu eens met de provinciale identiteiten in Nederland, misschien nog beter de regionale identiteiten. Een duidelijke identiteit vind je mijns inziens bij de Friezen, de Twentenaren of Tukkers, een beetje bij de Achterhoekers en dan bij de Brabanders, de Limburgers en de Zeeuwen. Het Koninkrijk der Nederlanden is al bijna twee eeuwen een eenheidsstaat en toch handhaven die regionale identiteiten zich. Ieren, waar ben je bang voor? 

Dan is er de angst, dat de EU zich zal gaan bemoeien met zaken als abortus, euthanasie en homohuwelijk. In het Rooms-katholieke Ierland liggen deze zaken gevoelig, al verandert de houding van de bevolking ook daar. Maar nergens in het hervormingsverdrag staat, dat de EU over zulke zaken zeggenschap heeft of zal krijgen. Mocht de EU dat willen, dan moeten alle staten ermee instemmen, Ierland kan dit dus altijd tegenhouden. Bovendien hebben de Europese bisschoppen zich een warm voorstander van het verdrag getoond. Maar ja, wie weet dat? 

Ierland heeft ontzaglijk geprofiteerd van het lidmaatschap van de EU. De goed geschoolde, Engels sprekende bevolking, de tolvrije toegang tot de EU en een aantrekkelijk belastingklimaat trokken zeer veel ondernemingen, die een vestigingsplaats in de EU zochten. Daarnaast kreeg Ierland veel Europese subsidies om de infrastructuur te verbeteren en de landbouw te ondersteunen. Zo werd Ierland van de armste de op een na rijkste lidstaat van de EU. Die subsidies zijn dus niet meer nodig. Sommigen schijnen te hebben tegengestemd uit protest tegen het verlies van die subsidies. Je zou mogen verwachten, dat de Ieren vanwege de enorm toegenomen welvaart tot de trouwste Europeanen zouden behoren. Vergeet het maar. 

Tenslotte heeft wel 20% tegen gestemd omdat ze van het verdrag niets begrepen. Dat kan ik mij goed voorstellen. Zo’n uitgebreid verdrag, honderden pagina’s tekst, valt alleen door enkele deskundigen te behappen. Zo iets kun je niet en mag je niet en hoor je niet te laten beoordelen door leken. Dat moet een volksvertegenwoordiging doen of een speciale rechtstreeks door het volk gekozen conventie. Je zou het alleen kunnen doen met een klein deel, bijvoorbeeld de structuur van de EU met de belangrijkste bevoegdheden. Maar ja, de Ierse grondwet schrijft zo’n referendum voor. Dan zou je eerst enkele tienduizenden voorlichters moeten trainen en de burgers moeten verplichten naar voorlichtingsbijeenkomsten te komen. Dan pas zijn ze tot oordelen in staat. Maar nu grijpen populisten hun kans om valse voorlichting te geven. 

Wellicht is een gebaar mogelijk, dat de Ierse bevolking tot inkeer brengt en kan de EU verder, want stilstand is achteruitgang. Onze veranderende wereld heeft een krachtige EU nodig.

Onderstaand stuk publiceerde ik in Parochiekontakt Odijk van september 2007. Ook de Europese bisschoppen hebben een mening over de Europese Unie en zij tonnen zich een warm voorstander van intensieve samenwerking.

Een Europa met waarden

Van 23 tot 25 maart 2007 waren in Rome een groot aantal kardinalen, bisschoppen, leden van religieuze orden en congregaties, politici, afgevaardigden van katholieke organisaties, van de jeugd en van andere kerken bijeen om zich te bezinnen rond het vijftigjarig bestaan van de Europese Unie. Immers op 25 maart 1957 werd het Verdrag van Rome ondertekend tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG) en de Euratom, die samen met de EGKS de Europese Gemeenschap zouden worden en later de Europese Unie (EU). Het congres werd ontvangen door Paus Benedictus XVI en richtte zich met een “Boodschap van Rome” tot de regeringsleiders, die op 25 maart in een formele zitting van de Europese Raad bijeen zouden komen.  Het congres werd georganiseerd door de Commissie van de Bisschoppenconferenties van de Europese Unie (COMECE). Al eerder heeft Comece gewezen op het grote belang van de Europese Eenwording en Parochiekontakt heeft daar aandacht aan besteed. Bisschop Ad van Luyn van Rotterdam is voorzitter van Comece en hij opende het congres. Hij meende, dat wij als Christenen ons moeten bezinnen op de vraag hoe het nu verder moet met Europa. Hij ziet in het opdringende nationalisme een groot gevaar voor een Europese solidariteit. We moeten terug naar de idealen van de oprichters van de Europese Gemeenschappen; het streven naar vrede, naar onderlinge solidariteit en naar een groei in onderlinge verbondenheid en eerbied voor de menselijke waardigheid.Tijdens de audiëntie benadrukte de paus, dat het niet alleen gaat om economisch ontwikkeling, maar ook om een rechtvaardige verdeling van de welvaart. Daarom moeten wij de Europese waarden, mede ontstaan vanuit het Christendom ook niet loslaten. Ze moeten ons handelen bepalen als we werken aan de opbouw van één Europa. 

Boodschap van Rome

 Het congres richtte zich tot de regeringsleiders, die in Rome bijeen waren ter herdenking van de ondertekening van het Verdrag van Rome. De oprichters van de EU hadden het vermogen de juiste lessen te trekken uit de fouten van buitensporig nationalisme en extreme totalitaire ideologieën die uitmondden in oorlog en de verwoesting en ontneming van vrijheid. In deze vijftig jaar nadien hebben wij een nieuwe ‘kathedraal’ gebouwd voor alle Europeanen. De lidstaten sloten zich vrijwillig aaneen. We staan nu voor nieuwe problemen: de armoede, de uitbuiting van kinderen en vrouwen, de schending van mensenrechten, de klimaatsverandering, de globalisering en de dreigende afbraak van onze sociale stelsels. Deze vraagstukken vragen een nieuwe dynamiek in de Europese Unie en een sterke inzet van u, de leiders van Europa. Wij christenen volgen met grote intensiteit de besprekingen om te komen tot een oplossing van de institutionele crisis en dit vergt een grote aandacht voor de traditionele Europese waarden. Ze zijn essentieel, zeker nu in onze landen weer nationalistische, racistische, xenofobe (xenofobie=vrees voor vreemdelingen) en egoïstische tendensen de kop opsteken. Wij wijzen op het belang van eerbied voor het leven, het gezin en het huwelijk als bouwstenen voor een rechtvaardige samenleving. Daaraan willen wij zelf bijdragen en wij vertrouwen er op, dat u zich daartoe tot het uiterste zult inspannen. 

Wat is goed en wat kan beter in Europa?

Comece heeft een commissie van 25 deskundigen uit 20 lidstaten een rapport laten opstellen, waarin wordt nagedacht over het verleden, het heden en de toekomst van Europa en de voorwaarden, waaraan deze waardengemeenschap zou moeten voldoen. Ons land werd vertegenwoordigd door Maria Martens, CDA-Europarlementariër en Onno Ruding, voormalig minister van Financiën en internationaal bankier.Het stuk vertelt in het kort en op heldere wijze, waarover het in Europa zou moeten gaan. Waarom is de eenwording van Europa zo belangrijk? Wat willen we met Europa bereiken? Wat kan Europa betekenen voor ons, de burgers van Europa? Elke politicus, elke werkgever of vakbondsbestuurder, elke student, elke pastor zou dit stuk moeten lezen, zodat we weer terug kunnen keren naar de kern van de Europese eenwording en het hoopvolle van deze ontwikkeling weer gaan zien. In mei 1950 bij de start van het eenwordingsproces werden de Europese idealen uiteengezet door Robert Schuman, de Franse minister van Buitenlandse Zaken. Het ging om een harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van de economische activiteiten, om werkgelegenheid en sociale bescherming, om vrede en veiligheid,  Terwijl we nu vijftig jaar in vrede en met een toenemende welvaart leven brachten referenda in Frankrijk en Nederland een NEE over het Grondwettelijk Verdrag. De politieke elite zou te weinig oog gehad hebben voor de zorg van het publiek over globalisering, over de toekomst van de sociale zekerheid en over de vermenging van culturen. Vijftig jaar lang ging Europa maar door en het werd steeds ingewikkelder. Het zou duur zijn, veel onnodige regels opleveren, waar je geen invloed op had en de echte problemen werden niet opgelost. Sommige leiders in Europa wakkerden het vuurtje aan door Europa de schuld te geven van alles waar de mensen boos over waren. Zij leidden zo de aandacht af van hun eigen falen. Zij immers waren verantwoordelijk voor tal van maatregelen van de EU of juist het ontbreken daarvan. Dit rapport wil nu aangeven welke waarden leidraad moeten zijn om tot een uitweg uit de crisis te komen. 

De waarden van Europa

Schuman en Adenauer wilden een eind maken aan de eeuwenlange vijandschap tussen Frankrijk en Duitsland door een netwerk van onderlinge relaties te creëren. Wij beleven nu de langste periode van vrede in de moderne tijd in West-Europa. “De hereniging van het overgrote deel van Europa in vrede en vrijheid, voor het eerst sinds de Middeleeuwen, is een historische prestatie van formaat. Jammer genoeg is dit, de fundamentele rechtvaardiging voor het uitbreidingsproces, onvoldoende uitgelegd en daarom nauwelijks begrepen door het publiek in de oudere lidstaten.” De dreiging van het terrorisme is een nieuwe reden om samen door te gaan op de weg van vrede. Dat vraagt ook een strikte naleving van de Europese Conventie van de Mensenrechten. Daarbij noemt het rapport met name het recht op leven, vrijheid van godsdienst en vrijheid van meningsuiting, het recht van mannen en vrouwen om een huwelijk te sluiten en een gezin te stichten.De economische vrijheid komt tot uiting in het vrij verkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal. Het concurrentiebeleid van de EU is er op gericht te voorkomen, dat sterke ondernemingen de gemeenschappelijke markt domineren ten koste van de zwakkere. Door het regionale beleid tracht de EU een eerlijke verdeling van de welvaart over alle delen van de Unie te bereiken. Door een gemeenschappelijke munt wordt het mogelijk geldontwaarding zo veel mogelijk tegen te gaan.Het achterliggende ideaal is de mensen bij elkaar te brengen en te zoeken naar een gemeenschappelijk belang. De taak dit algemeen belang te omschrijven lag vooral bij de Europese Commissie, die als enige tot taak heeft wetgeving op zich te nemen. Daarbij stemmen de Raad van Ministers en het Europees Parlement zo veel mogelijk bij meerderheid. Helaas zegt het rapport is deze gemeenschapsmethode de laatste tijd verlaten en is men de intergouvernementele weg gaan bewandelen, waarbij het accent niet ligt op het algemeen belang, maar op al die verschillende nationale belangen. Dat werkt verlammend en werkt nationalisme in de hand en we weten uit de geschiedenis hoe heilloos dat kan uitwerken.Europa heeft zich tot een belangrijke economische macht in de wereld ontwikkeld. Dat schept een grote verantwoordelijkheid. Hoe gebruik je je macht en zijn we in Europa voldoende besluitvaardig? Dat kan alleen als Europa eendrachtig is, Tegelijk is Europa een voorbeeld voor de wereld. “Het Europese project is een voorbeeld van wat bereikt kan worden door verzoening, stabiliteit en welvaart.” Als men elders in de wereld ziet hoe aantrekkelijk deze situatie is, kan men  ons voorbeeld volgen. Ook zo kan de EU invloed uitoefenen. 

Hoe verder?

Er zijn nog grote verschillen tussen de lidstaten. Daarmee moet je rekening houden. Wat nationaal kan, moet ook nationaal geregeld worden. Dit principe duidt men aan met de term ‘subsidiariteit’. Het moet ook mogelijk zijn, dat sommige lidstaten voorop lopen en andere pas later volgen. Nog niet elke lidstaat doet mee met ‘Schengen’, waarbij de grenscontrole is afgeschaft en niet iedereen doet mee met de Euro, de gemeenschappelijke munt.Iets als de Europese Unie bestond nog nergens in de wereld. Nationale staten blijven zelfstandig en dragen toch een deel van hun soevereiniteit, hun zeggenschap over hun grondgebied en over de inwoners over aan een gezag, dat boven de staten staat, een supranationaal gezag. Daaraan moeten de lidstaten gehoorzamen. Recent was er een conflict over de aanleg van een weg door een natuurgebied in Polen. De Poolse regering zag zich gedwongen de aanleg te stoppen, toen deze strijdig bleek met Europese regels over natuurbehoud. De aanleg van de weg is vooral een plaatselijk belang, maar natuurbehoud is een Europees belang omdat hier soorten voorkomen, die elders niet (meer) te vinden zijn. Over deze zaken wordt in de EU op voorstel van de Europese Commissie besloten door de Raad van Ministers en het Europees Parlement. Er wordt rekening gehouden met het belang van Europa als één geheel en met de belangen van de afzonderlijke staten. Deze manier van werken wordt aangeduid met de term multilateralisme. Onze manier van samenwerken is intussen een voorbeeld voor andere werelddelen. Het rapport constateert: “De kern van het multilateralisme ligt in de effectieve werking van gemeenschappelijk instellingen die het primaat van de wet garanderen, overheersing voorkomen, en door compromissen, streven naar het belang van allen met inachtneming van de gerechtvaardigde belangen van ieder persoonlijk. Tolerantie, respect voor onze buurlanden, of die nu groot en machtig zijn of niet, streven naar oplossingen, die het ons mogelijk maken samen voorwaarts te gaan; dat alles vormt de sleutel van het Europese multilaterale project.”Voorwaarde daarvoor is een sterke solidariteit tussen de lidstaten en tussen de burgers onderling. Vandaar, dat men kiest voor een sociale markteconomie. Door sociale wetgeving worden de scherpe kantjes van de markteconomie bijgeschaafd. De tegenstellingen in bezit en inkomen, kennis en macht mogen niet te groot worden. Die solidariteit komt ook tot uiting in het landbouwbeleid, dat boeren een redelijk inkomen tracht te verschaffen en in het regionaal beleid, dat onaanvaardbare welvaartsverschillen tussen regio’s wil verminderen. Zo is er de solidariteit met vrouwen, die ondanks Europese regels, die dat verbieden, voor hetzelfde werk vaak een lager loon krijgen. En tenslotte is er de solidariteit met de rest van de wereld en vooral de Derde Wereld, die tot uiting komt in ontwikkelingssamenwerking en ook in Europese vredesmissies om een eind te maken aan conflicten, waaronder de lokale bevolking elders in de wereld te lijden heeft. 

Conclusie

Vrede en welvaart zijn de ontegenzeggelijke successen van het Europese project. Tegelijk wordt onze wereld geconfronteerd met enorme problemen, zo groot en veelomvattend, dat geen enkel land in staat is zulke problemen met succes aan te pakken. Het is ons aller verantwoordelijkheid voor deze wereld te zorgen. Daarvan moet elke burger zich bewust zijn. We kunnen ons niet meer terug trekken achter de dijken en ons veilig wanen voor wereldwijde klimaatveranderingen, intercontinentale migratiestromen of het mondiale terrorisme. Alle lidstaten van de EU moeten effectief samenwerken en dat vraagt een efficiënte besluitvorming binnen de EU en geen eindeloos gepalaver (=langdurig overleg) van de ministers van de verschillende lidstaten, net zo lang, dat ze het eindelijk met elkaar eens zijn en het al te laat is.“De Unie moet zich sterker bewust worden van de kracht die uitgaat van de waarden die zij belichaamt: de waardigheid van de mens, de mensenrechten, vrede, vrijheid, democratie, verdraagzaamheid, respect door diversiteit en subsidiariteit en het streven naar het algemeen belang zonder dat de ene groep de andere overvleugelt. De Unie staat voor solidariteit tussen haar eigen leden en tussen haar leden en anderen, met name de minder bedeelden. Zij staat voor verantwoordelijkheid bij het streven naar oplossingen voor de problemen van de wereld.”    

Beoordeling

In ruim 12 bladzijden worden door de 25 deskundigen op initiatief van de Europese bisschoppen de puntjes op de i gezet. Overduidelijk is de kritiek op politieke partijen, die hun heil zoeken in ouderwets nationalisme en het eigen belang op de voorgrond plaatsen en ook op politici, die de bijdrage van het christendom aan de Europese beschaving trachten weg te redeneren. Het is ook een zeer katholiek stuk waar het uitgaat van de katholieke sociale leer van verzoening tussen groepen mensen en het streven naar een rechtvaardige inkomensverdeling. Ook waar het de waarde van huwelijk en gezin en de beschermwaardigheid van het leven benadrukt. Maar het kiest zeker niet voor een bepaalde politieke stroming. Wel wordt elke stroming op haar verantwoordelijkheid aangesproken en ook u lezer, ook elke individuele burger. Ik althans voel mij zeer aangesproken. Dus aanbevolen om te lezen als u er meer over wilt weten dan ik in deze samenvatting kon weergeven.  Zie: Kerkelijke Documentatie, jaargang 35, nr. 7, 13 juli 2007 . Bestellingen: Secretariaat RKK, Postbus 13049, 3507 LA Utrecht, Tel. 030 – 232 69 09, e-mail: bestel@rkk.nl .Kerkelijke Documentatie is ook op Internet te vinden. Ga naar www.rkk.nl klik dan op rkkerk, vervolgens kerk.doc. en dan 2007. Mettertijd vindt u daar Kerkelijke documentatie nr. 7.

De grenzen van de nationale landschappen zijn ruwweg aangegeven en het wordt aan de provincies overgelaten die grenzen nauwkeurig vast te leggen. Van belang is, dat de woonkernen in zo’n nationaal landschap slechts zeer beperkt mogen groeien. Een vestigingsoverschot wordt niet toegestaan. In de provincie Utrecht zijn er drie nationale landschappen: Eemland, Rivierengebied en Nieuwe Hollandse Waterlinie. In de gemeente Bunnik hebben we te maken met de laatste twee. Opvallend is, dat aan de Noord-Oostzijde van Houten een gebied is, dat niet tot een nationaal landschap behoort. Rivierengebied en Nieuwe Hollandse Waterlinie sluiten niet op elkaar aan, Het leek alsof deze opening was vrijgehouden voor het tracé van de verbinding tussen Houten en de A12, bekend als het A12-SALTO-project. Daarom is mijn zienswijze in dit dossier opgenomen.

Betreft: Zienswijze Ontwerp streekplanuitwerking nationale landschappen.

  Odijk, 24 januari 2008  

Geacht College van Gedeputeerde Staten van de provincie Utrecht,

 Na bestudering van uw ontwerp wil ik mijn zienswijze geven ten aanzien van het gebied ten Zuiden van de A12, waar het Nationale Landschap Rivierengebied en de Nieuwe Hollandse Waterlinie elkaar ontmoeten. Ik moet tot mijn spijt constateren, dat de twee gebieden hier niet op elkaar aansluiten. Het gaat om vier elementen van het landschap, waarvan ik meen, dat ze bij het Nationaal Landschap Rivierengebied behoren.

1. Het Raaphofse Bos is het enige essenhakhoutbos, dat in dit gebied nog rest. Oudere kaarten uit het begin van de vorige eeuw laten hier meer bos zien. Het kenmerkt zich door een rijke flora en fauna. Naast vele vogels vindt men er ook reeën en er is een bewoonde dassenburcht. Het bos is een rijksnatuurmonument, maar de omgeving verdient eveneens bescherming, want daar foerageren de reeën en dassen.
2. De strook langs de A12 met veel fruitteelt en een camping biedt een beeld van het halfopen Krommerijngebied met veehouderij en fruitteelt en nu eens geen kantoren, autoshowrooms en meubelboulevards. Men wil er ook uitloopgebied van maken van de overbelaste landgoederenzone Noordelijk van de A12, Rhijnauwen en Amelisweerd.
3. Een strook Noordoostelijk van de kern Houten, waar merkwaardigerwijs het Nationaal Landschap Rivierengebied en Nieuwe Hollandse Waterlinie niet op elkaar aansluiten. Juist hier ligt een schitterend fossiel Rijndal met de Rietsloot als restgeul en duidelijk herkenbaar in het landschap en zelfs op topografische kaarten. Daar loopt over de westelijke oeverwal de Rijsbruggerweg en het lijkt mij zeer waarschijnlijk, dat al in de Romeinse tijd hier de verbindingsweg lag tussen de Limesweg, de Achterdijk en de toenmalige Romeinse nederzetting in de kern van Houten-Dorp. De strook heeft ook het kenmerkende grondgebruik van de stroomruggen: akkerbouw en fruitteelt naast grasland nu men zich meer specialiseert op fruitteelt en rundveehouderij. Ook de overgang naar de westelijk gelegen kom is van belang. Het microreliëf verdient hier bescherming, zoals enkele jaren geleden bepleit werd door een groot aantal landelijke organisaties op het gebied van landschap, natuur en recreatie. Onze provincie heeft in Nederland een voorbeeldfunctie waar het gaat om het behoud van aardkundige waarden.
4. Het Raaphofse Pad liep vroeger verder in de richting van de Achterdijk en werd door voetgangers uit Odijk gebruikt om naar Utrecht te lopen. Maar we mogen niet uitsluiten, dat ook de Romeinen daarvan gebruik maakten. Ook hier zou het tracé van de Limesweg gevonden kunnen worden. Er bestaan plannen om het oude tracé te gebruiken voor een fietspad.

Daarom wil ik er voor pleiten de grens westelijk van Odijk oostelijk van het Raaphofse Bos te laten lopen en vervolgens parallel aan de A12 tot de Oostelijke grens van de Hollandse Waterlinie. In de bijgevoegde kopie van de topografische kaart wordt dit zichtbaar gemaakt. Tevens is een fragment van de geomorfogenetische kaart toegevoegd, waarop de oude Rijnloop zichtbaar is.Ik ben gaarne bereid een en ander nader toe te lichten.Hoogachtend,  John Ch.M. Jorna 

SALTO-A12: Ergerlijke koppelverkoop

De boodschap, die de gemeente Bunnik heeft gekregen komt er op neer, dat er best wat geld af kan voor fietspad langs het Oostroms/Oostrumsdijkje, maar dan moet Bunnik wel genoegen nemen met blijvende narigheid in het buitengebied en op de Julianalaan en nog meer geluidsoverlast en smerige lucht voor de kern Bunnik.

Houten krijgt in ruil voor wat minder congestie bij de Staart de mogelijkheid op het Rijsbruggerweg tracé en op de A12 richting Utrecht in de file te staan. Tot troost voor de Houtenaren, achter hen is de file nog veel langer. De oorzaak is het flessenhalseffect van de Utrechtse Ring. Daarover lopen nu onderzoeken.

Het is jammer, dat het Mereveldseweg tracé niet in de MER-procedure is meegenomen. Allerlei aanvankelijke problemen blijken oplosbaar. Prompt werd een nieuw probleem opgeworpen. De combinatie van een 500 m lange invoeg vanuit Houten met een uitvoeg naar Hilversum blijkt te snel vol te lopen. De oorzaak is de grote drukte op de A27-Noord. De oplossing, die bij Bunnik ook wel noodzakelijk zal blijken is toeritdosering tijdens de spits.

Als men dit tracé wel had onderzocht zou gebleken zijn, dat dit het best is voor het landschap, want geen nieuwe doorsnijding, het best voor de landbouw, want minder bedrijven aangetast, het best  voor het milieu, want minder hinder voor minder bewoners en het best voor het internationale en interlokale verkeer, want het tracé komt uit op de parallelbaan en last but not least het beste voor Houten, want je komt dichter bij Utrecht uit en de congestie bij de Staart neemt net zo goed af.

Daarom vroeg ik een eerlijke kans voor het Mereveldseweg tracé, maar voorzitter de Weger sprak het machtswoord: Daarmee zullen de andere 8 partners niet instemmen. De raden van Bunnik en Houten kunnen nu maar beter rustig wachten tot duidelijk is of de capaciteit van de Utrechtse Ring kan worden vergroot. Zo niet, dat loopt het verkeer, snel volkomen vast. Ik wens de raden van Bunnik en Houten veel sterkte.

John Jorna, Odijk